Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Мәссаған! Мен бұның байыбына бармай, мақтан көріп жатырмын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ұят-ай! Қандай ұят іс болған! Шөп шабыс науқанына мен қашан қатыстым? Қашан үлгілі еңбек еттім?» Өлімнен ұят күшті деп, бекер айтылмаған ғой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осы оймен қабаттасып, бетіме қаным теуіп шыққанын сеземін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Суретке қайта қараймын, сол қалпы. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бәрін бір өзі тындырғандай қақ ортада қасқиған баяғы Қожа. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Батырыңның ойына түк кіріп шықсайшы. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Танауы делдиіп, көріңдер мені дегендей кеудесін алға тосып, қасындағы басқа балалардан өрескел тұр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әй, сығыр, өзімнің де оңатын қылығым жоқ қой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тым құрыса, бір жақ шетке таман қағаберіс тұрсамшы. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кимелеп алға шығатын не әкемнің құны бар десеңші. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қысылғаннан маңдайымнан бұрқ етіп, тер шығып кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Енді балалар басы Жантас қу болып, мені күлкі ететін болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кенет басымда қуанышты бір ой жалт ете қалды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ура! Ақыл табылды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Суреттің астындағы жазуын сиямен танылмастай етіп, өшіріп тастаймын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сонан соң құйынша зырлап, бүкіл ауылды аралап көрсетіп шығуға болады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тфу, неткен ақымақпын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Газет осы бір ғана дана болып шығып па екен? Қазір оны балалардың бәрі алып, оқып жатқан шығар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Айтып, айтпай не керек, осы сурет мені талай тәлкекке жем қылды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ біраздан соң мен де мойымайтын болып алдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Балаларға: «бәлем, енді мені жазда колхозда жұмыс істеген жоқ деп, айтып көріңдерші. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Айта алмайсыңдар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің жұмыс істегеніме «Қазақстан пионерінің» өзі куә, деп кеудемді қағамын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Республика жұртшылығына мен осылай танылдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
ОН БЕСІНШІ ТАРАУДА |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің Жантасты құйрыққа бір тебуімнің жай-жапсары айтылады |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бүгін сентябрьдің бірі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Парадтағы солдаттай жаңа формамды қатып киініп, мектепке келе жатырмын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қолымда су жаңа сары портфель, мойнымда желбіреген қызыл галстук. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кепкамның қалай тұрғаны тәуір болар екен деп, әлгінде айна алдында бірталай машақат шегіп, ақыры оң жақ шекеме таман сырғытып киіп едім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Соны байқамаққа көлеңкеме көз қиығымды салып қоям. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Көлеңкем ұп-ұзын болып, созыла түсіп, қалмай келе жатыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оның бір аяғы екінші аяғынан қысқа. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кепкамның сиқы да пәлендей әсерлі емес, төбесі қодырайып шығып кеткен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әне, алдымда Жанар үйі көрінді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жүрегім лүпілдеп бұлқына соғып кеткендей болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанар мектепке кетті ме екен, кетпеді ме екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұл үйдің алдынан үкімет басшылары тұрған трибунаның қасынан өткендей кеудемді кере түсіп, сіресіп өтіп барам. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қайдан білейін, мүмкін терезеден Жанар қарап тұрған шығар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жоқ, көз қиығымды тастап байқаймын, Жанардың қарасы көрінбейді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Алдымдағы көлденең көшеден папка қолтықтаған ақ көйлекті бір қыз шыға келді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Майқанова. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ойламаған жерден кездескен соң абдырап қалдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Күзге дейін кім бар, кім жоқ деп, елемей кететін оқу жылының аяғы емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Басымдағы кепкамды жұлып алып амандастым: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сәлеметсіз бе, тәтей. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қалай Қадыров, жақсы демалдың ба, – деп сұрады Майқанова. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ішім қып ете қалды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қазір ол Сұлтан екеуіміздің жайлаудағы масқара қылықтарымыз жайлы айтатын шығар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жаман емес, – деп күмілжідім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сен жаздай қайда болдың? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жайлауда болдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Бәсе, жайлаудан келгенің көрініп-ақ тұр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Күнге жақсы күйіпсің, – Майқанова күле сөйлеп, – нағыз Қара Қожа енді болыпсың, – деді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Уһ» деп, демімді қайта шығарғандай болдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Майқанова ештеңе сезбейтін тәрізді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен онымен қатарласып келе жатып, өзімнің мықты өсіп кеткенімді байқадым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бойым Майқанованың бойымен деңгейлесіп қалыпты. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әлде Майқанова аласарып кетті ме? Жоқ, мүмкін емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қайта оның қазіргі киіп келе жатқаны биік өкше туфли. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жіңішке қисық аяқтары маймаң-маймаң етіп, көйлегінің етегі сирағына оралғыштап келеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мектепке кірдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірінші кластан бастап оқып келе жатқан осы мектеп маған туған анамдай ыстық та бауырмал. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жаңадан сырланған мұнтаздай еден, терезе жадырай күліп тұрған тәрізді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мынау біздің класс, әлі ешкім келе қоймаған түрі бар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Орынды қай жерден алсам екен деп, біраз ойланып тұрдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мұғалімнің қарсы алдына отырсам қалай болады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Одан да ең арты тиімді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сабақ зеріктіріп жібергенде, партаны ашып қойып, кітап оқып отыруыңа немесе өлең жазуыңа болады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ, әдетте, артқы парталарға сабақты нашар үлгеретін балалар әуес келеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өзіне сенімі күштілер қасқайып алда отырады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Немене, мен солардан кеммін бе? Ең алға, мұғаліммен бетпе-бет отырайын деген шешімге келдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің ендігі күткенім Жантастың (Тфу, бұл оңбағанның аты аузыма қалай түсіп кетті), Жанардың келуі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қасымдағы орынды оған ұсынбақпын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сосын жыл бойы Жанар екеуіміз қатар отырамыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Балалар біртін-біртін келіп, кіріп жатыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанар жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Есік алдынан қыздардың үні естілсе, сол шығар деп ойлап қалам. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ ол болмайды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бір кезде Жантас оңбаған кіріп келді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оның үстінде де жаңа форма, көрдіңдер ме дегендей аяғын ширатыла басады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жантас қолын көтеріп: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сәлем еңбек еріне! – деді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Қазақстан пионеріне» суретім басылғалы бері ол мені өстіп тәлкек етуді шығарған. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қасың бос па, Қара Көже. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кекесін дауыспен: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Саған сақтап отырмын, – дедім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қамқорлығыңа рахмет! – деп, Жантасым елпеңдеп келеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Партаның шетіне қарай сырғып, тосқауылдай қалдым: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Бос емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Кім бар мұнда? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Түсінемісің қазақша айтқанды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бос емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жанарға сақтап отырмысың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ал, енді, қымбатты оқушым, кінәласаң кінәла, кінәламасаң өзің біл, мен өзімді бұдан әрі ұстай алмадым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жантастың шақпа тілі бір ғана сәттің ішінде мені үш рет түйреп үлгерді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Еңбек ері» деп, бір көкітті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оның артынша «Қара Көже» деп, атымды тәлкек етті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанарды және сөзге қыстырып отыр. |