Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Зығырданым қайнап кеткені соншалық, орнымнан ұшып түрегелдім де, Жантасты иығынан ұстап, жалт бұрылып, «жұмсақ жеріне» әдемілеп бір тептім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қойсаңшы, еркек болғаны құрсын да Жантастың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Маған біреу әлгіндей істесе, әлім келсін-келмесін, сол арада қолында өлем. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сондай бір ашынғандық Жантастан да шығар деп ойлап едім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен онда бәлемнің түте-түтесін шығарып, жеп жіберуім қақ еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ Жантас өйтпеді, сазарып үндемей қалды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бар тіс жарып айтқаны: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Мен ойнап айтсам... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– дейді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Байғұстың даусы да біртүрлі бейшараланып шықты. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қайрат, қарсылықтан жұрдай еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осы кезде класқа Жанар кіріп келді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Басында маған ғажап ұнайтын қызыл береткасы. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің онымен мынадай әбігер халде тұрып, амандасуға да мұршам келмеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанар орта шендегі басқа бір партаға отырғалы жатыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оңбаған Жантастың кесірінен жоспарым күл-парша болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
ОН АЛТЫНШЫ ТАРАУДА |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтан екеуміздің қайта табысып, татуласуымыз, Қарасудан балық аулауымыз сөз болады.Тараудың аяғы серттесумен тынады |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен Сұлтанды жайлаудан келгелі бері көргенім жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қайда екенін де білмеймін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Төңіректің төрт бұрышының Сұлтекеңе бәрі мекен, бәрі өріс. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірді бірге ұрып, жүрген болар жосылтып. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әй, Сұлтан, Сұлтан. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сенің бойында кісі қызығарлық өнер-қабілеттер толып жатыр-ау. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Асауға шалманы қалай дәл тастайсың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Неше саққа жүгіртіп, құйқылжың қоң етінді ойып беруден тартынбайтын батылсың да, жомартсың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ арамдығың да бар: өтірік айтасың, ұрлық істейсің. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Егер оқуды тастамасаң, әлгі айтылған лас қылықтарыңнан ада болсаң, сенен түбінде жаман азамат шықпас еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің Сұлтан жөніндегі пікірім осындай. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтанды мен жиі ойлаймын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Одан ажырасқалы бері өзімді жартыкеш қалғандай, бірдеңем жетіспейтіндей сезінемін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ал Сұлтекеңнің қасында уақыттың қалай зымырап өткені білінбеуші еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бір күні мен мектептен қайтып келе жаттым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қора бұрышын айнала бергенім сол еді, бір ит оқыстан «ыр-р-р» деп, ала кеп түсті тақымымнан. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Баж етіп, артыма жалт бұрылдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қарасам, ит түгіл сайтан да жоқ, шидің түбінен сылқ-сылқ күліп, Сұлтаным шығып келеді! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ой, мықтап бір қатырдым-ау, Қара Көже. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Нағыз сужүректің өзі екенсің ғой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Үйге барып, тезірек шалбарыңды ауыстыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ха-ха! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен Сұлтаннан мұндай көңілді келісті күтпеп едім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жайлаудағы тойда оны Жұмағұлға ұстатып бермек болған «опасыздық» қылығымнан кейін ол маған тісін басып жүрген шығар, бір ыңғайын тауып, бәлем, әкемді танытар ма екен деп, қауіптенетін едім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жоқ олай емес бұрынғы жолдастығымыз сол бәз-баяғы қаз-қалпынан бұзылмағандай, қаймағы шайқалмағандай. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтаным күлкіге шашалып, сықылықтап тұр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Реңінен жаулық ойлағандай ештеңе танылмайды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұны көріп, мен бойымды тез жинап ала қойдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтанға көңілімде дық сақтап жүрген адамдай өңімді суыққа салып: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сен менен аулақ жүр, – дедім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Не боп қалды Қара Көже? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Анада мені неге тастап қашып кеттің? Соның адамгершілікке жата ма? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жә, жә, Қара Көже. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Соны әлі ұмытпай жүрмісің? Жұмағұлмен мен есептестім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оған мынау деген әдемі күміс темекі сауыт апарып бердім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бері қара, одан да сен қазір балыққа барасың ба? Сонау жоғарыдағы Киікбайдың өткелі тұсынан ар жақтан мен ғажап бір қара су таптым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Балық деген саған өтірік, маған шын, бықып жүр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бардық болды, сүзіп аламыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Торың бар ма? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Диірменші Иванның торын аламыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ол менің досым, береді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Балық аулау тәрізді жаным құмар істен бас тартуға маған қиын еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жарайды, мен тамақтанып алайын, – дедім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтан қанжырдай бір тор атты біздің қораға кіргізіп байлап қойыпты. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Соған баяғыша екі ерді ерттедік те, мінгесіп алып, тартып отырдық. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Шіркін, рахат-ау ат үсті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Еңсем көтеріліп, көңілім бірден гүл-гүл жайнап кеткендей болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жолдан диірменге соқтық. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Диірменші Иван қарт Сұлтанмен шұрқырап көрісті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Екеуі темекі тартысып, бір-бірінен жаңалықтар сұрасып, жетісіп қалды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сіз бізге ауыңызды беріңізші. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Балық аулайық деп едік, – деді Сұлтан. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Иван ләм-мим деп, бір ауыз сөз айтпады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ау әне, үйдің үстінде тұр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ала бер, – деді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ауды алып ап, әрмен қарай жөнелдік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қалың тоғайдың ішіндегі ескі сүрлеумен сыпылдатып келеміз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кей жерлерден бөстектей ұйысып бүлдірген сабақтары ұшырысады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сол сабақтардың ара-арасынан қып-қызыл боп, маржанжай жылт-жылт етіп, бүлдіргеннің өзі көрініп қалады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Түсе қап, теріп жегім келіп, аузымның суы құрып кетеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ оған Сұлтан көнбейді, оның жаны балыққа жетпей жай табар емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтан айтқан қара су жыныс тоғайдың ішінде екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Арнасы шұңғыл, тор салуға қолайлы. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Атты анадай жерге талға байлап қойдық та, өзіміз жаяулап, аяғымыздың ұшынан басып келдік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бықып жүрген балығы қайсы деп, еңкейіп, мойнымды созып қараймын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сол кезде Сұлтан «кис!» деп, пробка тәрізді серіппелі жағаны бір теуіп қалып еді, кілең бір ұп-ұзын қара балық өріп шыға келді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Зу-зу етіп, жоғары-төмен безіп-безіп барады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ту! Көбін-ай балықтың! – деп, айқайлап жіберіппін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Тс-с-с, айғайлама! – деді Сұлтан. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Екеуіміз тепе-тез шешіндік те, қара судың аяқ жағынан бастап сүзуге кірістік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Маған Сұлтекең бір қылтаға торды ашып қойды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өзі ұзын ашабас шыбықпен судың астан-кестеңін шығарып, күмпілдетіп келеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Кетері Ботала-топан лай судың ішінен торды жалма-жан тік көтеріп алдым да, ап-ауыр күйінде көгалдың үстіне сүйретіп тастай бердім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірін-бірі сабалап шоршақтаған көп балық шүпірлеп, үйіліп түсті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ура! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қара судың басы онша алыс емес, төбешіктенген саздан шығады екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сол алып өлкеңнің бір пұшпағын ыстық көзбен, бар адал сезіміммен аймалап, елеусіз бір перзентің мен келе жатырмын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мынау асқар тау, жасыл жазық, мөлдір өзен, қалықтаған анау ақша бұлттар, тұнық аспан – осының бәр-бәрін егер құшағым жетсе, ең қымбат, аяулы анамдай аймалап құшар едім, сүйер едім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Япыр-ай, неге сонша ыстық болдың туған жер! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен табиғатты сүйемін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен шынайы поэзияны сүйемін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Абай мен Қасымды қанша оқысам да менің сусыным қанбайды. |