Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Төбемнен шатыр етіп, жай түскендей болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Не істерімді білмеген меңіреу халде орнымнан сүйретіліп түрегеле бердім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Маңдайымнан бұрқ етіп, суық терім шығып кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ох, шіркін-ай. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Адам өмірінде сыпаттап айтуға тілің жетпейтін неше алуан бақытты минуттар бола береді-ау. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Соның бірін мен дәл осы сәтте бастан кештім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен ләм деп үлгергенімше, дәлізден қоңырау үні сыңғырлап қоя бергені. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Уһ!» |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жарайды, отыр Қадыров. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сенен басқа жолы сұраймын, – деді Анфиса Михайловна. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Буын-буынымнан әл кетіп, орныма сылқ ете қалдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
ОН СЕГІЗІНШІ ТАРАУДА |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Повестегі ең кішкентай тарау |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мектептен келе жатып Сұлтанды көрдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Біздің қашаға сүйеніп, қолына бүктеп ұстаған дырау қамшыны етігіне ұрғыштап, тықыршып, менің жолымды тосып тұр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Жоқ, тоғайға бүгін бармаймын, – деген ойға келдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сабақ, оқимын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ертең «Қысқы кешті» жаттап баруым керек. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Одан басқа да тапсырмалар толып жатыр». |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қара Көже, таста кітабыңды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кеттік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Мен бүгін бара алмаймын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Неге? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сабаққа дайыңдаламын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Үйге тапсырманы сондай көп берді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ой, Қара Көже. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сол да сөз бе екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жүрші, мен саған не әкелгенімді көрсетейін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сұлтан мені қораға ертіп кірді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тор ат байлаулы тұр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жеп-жеңіл бүктеме шиті мылтық ердің қасында ілулі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Теңкиген былғары қоржынның екі басы тола картоп, нан. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қанжығада дөңгелек қара шелекше. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Міне, не керектің бәрін тауып әкелдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оқ дегенің жетеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтан қалтасынан шүпілдеген бір қорап оқ алып көрсетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Елу оқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тағы біреу жүз оқ тауып берем деп Уәде қылды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен солқылдай бастадым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мынаның бәрін көре тұрып Қалайша солқылдамассың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Онда біз кешке ертерек қайтып келейік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен үйге берілген тапсырмаларды орындауым керек. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жарайды, орындарсың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тор аттың сып-сып еткен аяңымен тоғай ішіне келіп кірдік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қоян, қырғауыл көрінсе атпақшы болып, Сұлтан мылтығын оқтап, дайын ұстап келеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ, сауысқаннан басқа ештеңе кездесе қоймады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтан екеуіміз кезектесіп ат үстінен сауысқан атқылай бастадық. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тигізе алмадық. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мынау міне, кешегі балық аулаған қара суымыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Аттан түсіп, тал үңгірімізге кірдік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Торымыз бен ұстаған балығымыздың барлығын кеше осында қалдырып кеткенбіз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мәссаған, талға тізіп қойған балығымызды бір нәрсе түгін қалдырмай жеп кетіпті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бас сүйектер мен қылтанақтың жұғын-жұрнағы ғана шашылып жатыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Не жеуі мүмкін? Ит пе, құс па? Қасқыр ма, түлкі ме? Басымызды қанша қатырып ойласақ та, байыбына бара алмадық. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әйтеуір адам алмағаны ақиқат. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Адам бүйтіп, бүкіл балықты шикілей жемеген болар еді және ол торды да қоса әкетер еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ойламаған жерден жолыққан бұл жағдай бізді секемдендіре түсті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Шешініп тастап, тағы да тор сала бастадық. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Міне қызық, кешегі өріп жүрген көп балық бүгін көрінбейді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Азайып қалғаны ма, жоқ әлде басқа жаққа ауып кетті ме? Еңбегіміз жанбады, мардымсыз азғантай ғана балық ұстадық. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ оның рақаты кешегіден артық болмаса, кем болған жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жылымсыған тұзсыз құр балықты отқа пісіріп жегендей емес, картоп турап, қатырып сорпа жасап іштік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Балық болса, жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Енді не күн көреміз? – дедім Сұлтанға. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қоян, қырғауыл аулаймыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ол да жоқ қой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Неге жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осы тоғайдың арасы толған қоян мен қырғауыл. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тіпті елік те бар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ оларды не таң азаннан өйтпесе кешкі салқында жайылымға шыққанда аулау керек. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Күндіз олар қыбыр етпей бұта-бұтаның түбінде, шіліктің арасында жатып алады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Біз мынаған келістік: ертең күн – сенбі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Төсеніп-жамылатын бірдеңелерімізді алып, қонуға осында келеміз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Түней жатып, кешінде тоғайдан аң аулаймыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Түнде қара жолға шығып, қарақшылық істейміз – жүргіншілерді тонаймыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Келістік қой? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Келістік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
ОН ТОҒЫЗЫНШЫ ТАРАУДА |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бір сөзбен «қызғаныш» деп атаса да болар еді |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Майқанова науқастанып қалыпты, сабағы болмады. Бұған, әрине, біз пәлендей қайғыра қойған жоқпыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қайта жек көретін мұғалім ауырып, сабаққа келмей қалса, балаларда одан үлкен қуаныш бар ма? Кластың іші мәз-мейрам улап-шулаған дауысқа толып кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Добымызды алып, дүркіреп, волейбол алаңына қарай жүгірдік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Класта бірімен бірі бақас екі команда бар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Орын-орнымызға тұра қалдық та, ойынды дереу бастап жібердік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Егер сенбесеңдер, келіп көрулеріңе болады, мен волейболды жаман ойнамаймын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ал бұл жолы ерекше бір шабытпен ойнадым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Талай қыңыр доптарды қиырдан қағып алып, жалт-жұлт етіп, жан таппай жүрмін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мүмкін, тобымен келіп, біздің ойнымызға қыздар қарап тұрғандықтан осылай шығар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанардың алдында нашар ойнауға менің қандай қақым бар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кейбір шебер қимылдарым өзге түгіл өзімізді де сүйсіндіреді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бір рет қиын бір допты жығылып жатып алғанымды қайтерсің. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Етпетімнен төрт тағандап дік ете қалдым, бірақ допты аспандата қағып та үлгердім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Өй, жарайсың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Өлме, Қара Қожа! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Молодец! – деген дауыстар жамырап кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Орнымнан лып етіп, тез түрегелдім де, қыздар жаққа көз салдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Олар да мәз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанар... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Япыр-ау, Жанар қайда? Мыналардың ішінде Жанар жоқ қой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бағанадан бері мен Жанар қарап тұр екен деп, жанымды пида етіп ойнап жүрсем... |