KZ | RU | EN
Мәтін атауы Мәтін авторы Сөздің аудиожазбасы Сөздің орфографиясы

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

– Ой, сауатсыз, – деді Сұлтан менің шылымды қалай шегіп келе жатқанымды көріп.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

– Сөйтіп те тарта­ ма екен.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Жап-жақсы сигаретті босқа қор етуін қарашы.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Ішке тарт.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Міне, былай.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Аузыңа түтінді толтырып ал да, жұтып кеп қал.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Бала десе бәрімізге тиеді, бізден өткен ақымақ жан жоқ қой.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Кейде қайдағы бір залалды нәрсеге соның сол залалдығын біле тұра иттей әуес келеміз.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Осы арада ма­ған: кәне, жұтсам жұтып көрейінші, – деген ой келді, – не болар екен.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Ал енді болғанын бұл бақытсыздықты бастан ке­шір­ген болсаңдар, өздерің де біліп отырған шығарсыңдар.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Аузымды түтінге толтырып алып, жұтып кеп қалғаным сол екен, бір керемет улы газ өңешімнен шеңгел­деп, ала кеп түсті.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Тынысым бітеліп, қақалдым да қалдым.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Көзімнен жасым ағып, көзім бұлдырап, жер-дүние айналып кетті.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Аттан ауып түсіп, қылжия кеттім жол шетіне.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Жү­ре­гім лоблып, құса алмай қиналып жатырмын.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Менің бұл аянышты халіме жаны ашудың орнына Сұлтан оңбаған мазақ етіп тұр:

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

– Қайран Қара Көжем-ай, ажалыңнан үш күн бұ­рын өлетін болдың-ау.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Миллат апайға не бетімді айтып барар екем.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Тым құрыса жайлауға жетіп те өлмей, әуреге салатын болдың-ау.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Міне, содан бері темекіні аузыма алмақ түгіл иісі мұрныма келсе зытып жөнелемін.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

СЕГІЗІНШІ ТАРАУДА

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Оқушы жаңа кейіпкер Дәулетпен танысады

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Құла дөненді желе аяңдатып отырып, түс ауа тау ішіне келіп кірдік.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Бұл араның ауа райы мен жер келбеті төменгі жазыққа еш ұқсамайды.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Ызың еткен шыбын жоқ, сап-салқын.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Беталдымыздағы тау жақтан қоңыржай самал жел есіп қоя берді.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Құбылып жайқалған жасыл шалғын, гүл-бәйшешек.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Ат үстіндегі ұзақ жүріс мені шаршатайын деді.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Со­ның біреуіне мінемін де кетемін.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Белсенділердің әрқайсысында бірнеше аттан бар.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Үстеріне өздерінен басқа шы­бын жорғалатпайды.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Жазда жайлауға қоя беріп, се­міртеді де, қыстыгүні қанжырдай етіп жаратып, қас­қыр,­ түлкі қуып шығады.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Сонда олар бұл үшін қолхозға­ төлей ме бірдеңе? Түк те төлемейді.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Әкем Қадыр осы колхоз құрылған күннен бастап, ұста болып істеді, мамам сауыншы.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Бір аттың бір күндік терін пайдалануға менің неге қақым жоқ.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Шешім қабылданды, өзен бойындағы жайылымнан бетіне тура қараған аттың бірін ұстап мінеді де, Қожекең­ түнгі салқынмен жайлауға тартып отырады.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Сонан соң бригадир бар, Майқановасы бар, таңертең менің ізімнің қалай қарай кеткенін тауып көрсін.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Тамақтанып болып, тысқа шықтым.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Көз байланып қалған екен.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Маужыраған қоңыр кештің құшағында, қора аузындағы сырғауыл қашаның үстінде, қонақтаған­ тауықтай шошайып отырмын.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Ойымда Жанар.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Түнде­летіп жайлауға кетіп қалатын болсам, көпке дейін оны көре алмаймын, сағынамын-ау!

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Мен кейде сұрақ қоям өзіме өзім: «Жанарды неге ойлай берем? Оны көрмесем ала көңілденіп, тынышым кетіп тұратыны несі? Әлде осының өзі әлгі жүрт айтатын, кітаптарда жазылатын не...

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

емес пе?» Япыр-ай, осы бір сөзді ойға алғанның өзіне селк ете қалам-ау.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Егер мұны Майқанова білсе ғой.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Не болар еді онда күнім? «Ә, Қадыров.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Қаршадайыңнан қызға ғашық болып! Қа­рай гөр мұны! Бұл сұмдықты саған кім үйретті, ә?» На­ғыз масқара, міне, сонда болар еді.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Менің Жанарға ләм деп, бірдеңе айтпақ түгіл, тіпті оның қасына баруға жүрексініп тұратын себебім міне, осы.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Жанар үйі көшенің басына таман, өзенге таяу.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Әкесі Балабек бригадир болып істейді.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Мамасы Қырымға ку­рортқа кеткен.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Үйде өзінен басқа мені онша ұната қоймайтын қытымыр әжесі ғана бар.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Қолыма таяқ алып, әлде­кімдерге еліктеп сылти басып, солай қарай келе жатырмын.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Жанардың төбесін анадайдан бір керсем де дәтке Қуат емес пе.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Мүмкін ол ұшырасып та қалар.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Жай­лауға баратынымды айтам.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Менің қайда екенімді ол да біліп, ойлап жүрсін.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Жанар мені жайшылықта ойлай ма екен, ойламай ма екен, ә?

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Бұл үйде Жанардың әжесінен бетер сескенетін тағы бір қорқынышым – осы үйдің антұрған қабаған қара төбеті.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Атты кісінің омырауына шапшитын жауыз тө­бет.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Ол бос болса, үй маңынан тірі жанды қия бастырып­ өткізбейді.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Жоқ, қара төбет байлаулы екен.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Арғы көше жақтан­ келген біреуге арс-арс үріп, жұлқынып тұр.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Мен бергі қора жақтағы ағаш шарбаққа жақындай түстім.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Осы кезде үйден Жанар жүгіріп шығып:

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

– Ақтөс, жат! Бар орныңа! – деп, зеки бастады.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Қақпаның ар жағынан әйел даусы естілді:

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

– Жанаржан, әжең үйде ме?

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

– Әжем бағана тауық фермадағы Сүйінбай атамді­кіне кетіп еді.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Әлі келген жоқ.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Жанардың үйде жалғыз екенін білгенде, қуанышым қойныма сыймады.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Не де болса, бірер ауыз тілдесіп қалуға бел байладым.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

– Жанар! – деп дауыстадым, ол жүгіре басып, бері қайтып келе жатқанда.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Үнім бейне бір шошыған немесе­ аяқ астынан ғажайып бір қымбат зат тауып алған адамдай жарқын шығып кетті.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Селк етіп, тоқтай қалды Жанар (Үй маңдайшасына­ электр шам орнатылғандықтан есік алды сүттей жарық еді).

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Дауыстың қайдан шыққанын тұспалдай алмай, төңірегіне жалтақ-жалтақ қарап барып, көрді мені.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

– Кеш жарық, Жанар.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Жанардың таңданған жүзі дереу күлімсіреді.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Қасыма жүгіріп келіп, ағаш шарбақтың үшкіл басынан ұстап бетпе-бет тұра қалды.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

– Кеш жарық, Қожа.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Неғып жүрсің? – деп сұрады ол.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

– Мен түнделетіп жайлауға кетем.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

– Мамаңа барасың ба?

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

– Иә, сен неге лагерьге бармадың?

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

– Мамам келгенше үйде болып, әжеме көмектесем.­ Майқанова апай лагерьге келесі кезекке жолдама берем деді.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Жанар осыны айтты да:

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

– Қожа, менің әжем үйде жоқ.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Жүр, дойбы ойна­йық, – деді.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Өзегімді нұрлы сезім жарып өтіп, қолтығыма қанат біткендей болды, қашаға пәрменіммен секіріп шықтым да, ар жағына топ ете түстім.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Сол кезде шынжырын сыл­дыратып, қара төбет те арсылдап, тұра ұмтылды.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Иттен­ қорыққансып, Жанардың білегінен қысып ұстап, жабыса түстім.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Ит есік алдына жете алмастай етіп байлан­ған екен.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Екеуіміз иық түйістіре жүгірген бойда үйге кі­ріп кеттік.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

– Сен дойбыны жақсы ойнаймысың? – деп сұрады Жанар.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

– Жоқ, онша емес, – деп, сыпайы жауап қайтардым.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Ал шындығында, өзім теңдес балалардың көбін ұтушы едім.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Жанардың бетпе-бет отырған сүйкімді жүзіне, иығы­на төгіліп көмірдей қап-қара әсем қолаң шашына­ алаң-елең қарап, толқып отырып, бірінші ойында қалай ұтқызып алғанымды байқамай қалдым.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Ол маған үш бұзау айдатты.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Бірақ Жанардың мәз болған кейпіне қа­рап бұл ұтылғаныма өзім іштей қуандым да.

Менің атым Қожа

Бердібек Соқпақбаев

Екінші ойынды әлгіндей емес, сағырақ ойнауға тырыстым.
Көрсетілді: 25500 / 47388