Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сегіз де – сегіз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тепе-тең. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Допты оң жақ береді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Доп беру менің кезегім екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Аяқ астынан еңсемді әлдеқандай көңілсіздік басты да, қалай болса, солай ұра салдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Доп торға барып тиді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Өй, саған не болды? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Не қара басты, Қара Көже? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Мұның не-ей. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Аш өзегіңе түсіп кетті ме? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қолымнан шығып кетті, – деп сылтаураттым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Біздің команда ұтылып қалды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Мен ойнамаймын, – дедім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Орныма жүгіріп барып, басқа бір бала тұра қалды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанар қайда? Оның класта орнынан тапжылмай кітап оқып отыратын бір әдеті болушы еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қолымның шаңын шарт-шұрт қағып, мектепке қарай бет алдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кластарда сабақ жүріп жатыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жетінші кластың есігі сәл ашық тұр екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тарихшы Оспановтың даусы саңқылдап естіледі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Аз ұлттар теңдік алғысы, өздерінің ұлттық қасиеттерін сақтап қалғысы келсе, бірігулері керек. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қорқау империалистер онсыз олардың дыбысын да шығармайды...» |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өзіміздің класқа кірдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кірдім де, сілейіп тұрып қалдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Көргенімнен де менің мұны көрмегенім артық еді ғой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Класта Жанар мен Жантас екеуі ғана отыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Басқа ешкім жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Отырғанда жайдан жай отырған жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бір партада – Жанардың партасында біріне-бірі тақала түсіп, әлдеқандай бір суретті журнал оқып отыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Беріліп оқып отырғандары соншалық, бастары түйісіп кеткен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Маған бір-бір көз тастады да, екеуі өздерімен өздері бола берді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оқып отырған Жантас еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Не оқып отырсыңдар? – деп, мен қастарына келдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Назар аудармайды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Көзімді салып байқасам, олардың мұнша қадалып отырғандары чех саяхатшылары Зигмунд пен Ганзелктің Африка туралы жазған очерктері екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Барын салып, мәнерлеп, құбылтып оқиды Жантас қу. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанар оны ұйып тыңдап отыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Не істерімді білмей, сілейіп тұрдым да қалдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ішімде әлдеқандай бір отты құйын көтерілгендей болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен Жанармен бір де бір бұлай отырып көрген жоқпын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Неткен ақымақпын десеңші, сабақ болмай қалғанда, өстіп қызық бір журнал тауып әкеліп, Жанарға оқып беру бұған дейін ойыма неге келмеді екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жантастың қуын... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жүр волейбол ойнаймыз, – деп, Жантасты иығынан жұлдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сол кезде Жанар шытына қарап: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қожа, бөгет жасамашы, – дегені бар емес пе. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мәссаған керек болса. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен оның аузынан осындай сөз естимін деп ойлап па едім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Төбемнен ыстық су құйып жібергендей жидіп түстім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өз орныма бардым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Портфелімді алып, ақтара бастадым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Не іздегенімді өзім де білмеймін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жүрегім дүрс-дүрс етіп, қабына соғады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мисызбын-ау, мисызбын! Ештеңе ойлап табуды білмеймін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қашан да басқалардың ісіне қызығып, қызғанып тұрам. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің де басым жұмыс істейтін заман болар ма екен, болмас па екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Портфелімді орнына қайта қойып, сыртқа шығып бара жатырмын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанар мен Жантас әдейі қарамауға, оларға мен де назар аудармауға тырыстым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Дегенмен, есіктен шыға беріп, көз қиығымды бір тастап өттім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Дәл осы минутта Жанардың да маған қабағының астынан сүзіле қарап қалғанын аңғардым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Көздеріміз бір сәтке түйісіп өтті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қателеспесем Жанар күлімсіреген тәрізді болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Маған күлімсіреді ме, жоқ әлде тыңдап отырған очерктің қызығына елтіді ме. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
О жағын мен талдап, пайымдай алған жоқпын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанар күлімсірегеңде, мен ашу шақырып, қабақ шытқандай бір қыр таныттым да, есіктен сыздап, тығылып шығып кеттім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің ендігі күткенім Жантастың (Тфу, бұл оңбағанның аты аузыма қалай түсіп кетті), Жанардың келуі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қасымдағы орынды оған ұсынбақпын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сосын жыл бойы Жанар екеуіміз қатар отырамыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Балалар біртін-біртін келіп, кіріп жатыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанар жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Есік алдынан қыздардың үні естілсе, сол шығар деп ойлап қалам. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ ол болмайды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бір кезде Жантас оңбаған кіріп келді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оның үстінде де жаңа форма, көрдіңдер ме дегендей аяғын ширатыла басады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жантас қолын көтеріп: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сәлем еңбек еріне! – деді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Қазақстан пионеріне» суретім басылғалы бері ол мені өстіп тәлкек етуді шығарған. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қасың бос па, Қара Көже. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кекесін дауыспен: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Саған сақтап отырмын, – дедім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қамқорлығыңа рахмет! – деп, Жантасым елпеңдеп келеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Партаның шетіне қарай сырғып, тосқауылдай қалдым: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Бос емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Кім бар мұнда? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Түсінемісің қазақша айтқанды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бос емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жанарға сақтап отырмысың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ал, енді, қымбатты оқушым, кінәласаң кінәла, кінәламасаң өзің біл, мен өзімді бұдан әрі ұстай алмадым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жантастың шақпа тілі бір ғана сәттің ішінде мені үш рет түйреп үлгерді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Еңбек ері» деп, бір көкітті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оның артынша «Қара Көже» деп, атымды тәлкек етті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанарды және сөзге қыстырып отыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Зығырданым қайнап кеткені соншалық, орнымнан ұшып түрегелдім де, Жантасты иығынан ұстап, жалт бұрылып, «жұмсақ жеріне» әдемілеп бір тептім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қойсаңшы, еркек болғаны құрсын да Жантастың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Маған біреу әлгіндей істесе, әлім келсін-келмесін, сол арада қолында өлем. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сондай бір ашынғандық Жантастан да шығар деп ойлап едім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен онда бәлемнің түте-түтесін шығарып, жеп жіберуім қақ еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ Жантас өйтпеді, сазарып үндемей қалды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бар тіс жарып айтқаны: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Мен ойнап айтсам... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– дейді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Байғұстың даусы да біртүрлі бейшараланып шықты. |