Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Білем, білем кімді қарап тұрғаныңды... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Білсең, біле бер. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ох, бұл сөзді мен қалай батыл айтып салдым десейші. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қай мағынада айтқанымды аңдап өзім селк ете қалғандай болдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Не болса, со болсын, бұным ерлік болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Мейлі Жантас қуға сол керек». |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Соңынан білдім, Жанар ауылда жоқ екен, лагерьге кетіпті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Құлазыған далада жалғыз қалғандай болдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Екі иінімнен зіл батпай көңілсіздік басты. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Түн. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Төргі бөлмеде өлең дәптерімді алдыма жайып қойып, жападан-жалғыз өзім отырмын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірнеше жынды көбелек қалдыраңдап, айнала ұшып, шамның шынысына соғылды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Келші бермен, шабытым! Қайдасың! Кеудем толы сезімді сүйкетейін жыр етіп. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бүгінгі жырымның тақырыбы Жанар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жол ортасына әдемілеп «Жанар, сені сағындым» деп жазып қойдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірінші шумақ көкейімде күндізден сайрап жүр еді, мөлдіреп түсе қалды заматта: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанар, сені сағындым, |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Келші, келші тезірек, |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жатпай-тұрмай ойлаймын, |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Іші-бауырым елжіреп. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірнеше қайталап оқимын, жаман шықпаған тәрізді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мүмкін, көркемдігі пәлендей жүйрік бола қоймас, бірақ шындық бар, сезім бар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әлде көптен қолыма қалам ұстамағандықтан кеудем жырға толып кеткен бе, әлде Жанарға деген сағыныш сезімнің тасқындап құйылған түрі осы болды ма, шүпілдеген екі бет өлеңді тапжылмастан ешбір қиналыссыз жазып тастадым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өте-мөте сәтті шыққаны соңғы қорытынды шумағы болды: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанар, сендей жан тумас, |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Туса, туар, артылмас. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бір өзіңнен басқаға |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сағынышым айтылмас. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Шіркін-ай, мойынға алған жұмысыңды тындырып тастап, рахатқа бататын кездерің де болады-ау! Сондай бір жетіскен халде орнымнан түрегелдім, сағатқа қарасам, он бір болып қалыпты. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ұйықтайтын уақытым болған екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тысқа шығып келдім де, жатып қалдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ, мұндайда ұйқы келе қоя ма. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанар шықпайды ойымнан. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Мақтаншақ Қожа. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен енді сені бұдан былай мақтаншақ Қожа деп атаймын». |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осыны айтып, қолын қуана шапалақтап, Жанардың дөңгелене жөнелген кейпі көз алдыма келеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жаңағы оған арнап жазған өлеңім түп-түгел тілімнің ұшында тұр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жатталып қалыпты. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қараңғы үйде шалқамнан жатып алып, соны бастан-аяқ сықпыртып, мылқау фильм тәрізді үнімді шығармай тақпақ етіп айтам. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанар, сені сағындым... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кенет өлеңнің соңғы шумағын көкейімде тағы бір қайталап айта бергенімде, «тоқта!» деген бір сұрақ көмейіме көлденең тұра қалғандай болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Бұл өлең сенікі емес тәрізді ғой?» дейді әлгі сұрау шұбаланып. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Енді кімдікі». |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Ойланып көрші». |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ойланамын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Иә, шынында да... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кенет көзім бақырайып, тынысым бітіп қалғандай болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мәссаған! Әкем-ау, мынауым Абай өлеңі ғой! Дәл өзі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Айттым сәлем қаламқас» деп басталатын Абай атамыздың өлеңі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әркімнен ұрлап-қарлап ақын болу деген менің ойым түгіл түсіме кірмейтін сұмдық нәрсе. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өзімнің мына қылығыма төбе шашым тік тұрып кеткендей болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әрине, ұрлық дейді бұның атын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жай ұрлық емес, әдеби ұрлық. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оны әлгі... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
не деуші еді... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
бірдеңе деген термині де бар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әлгі арада ұшып түрегеліп, Абай атамнан ауысып кеткен шумақты сызып тастамақ болып бір тұрдым да, тағы ойға қалдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұған, біріншіден, дәптер былғанады. Ал, екіншіден, Абай болса, ұлы ақын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен тәрізді жас талапкер оның бір шумақ өлеңін кәдеге жаратқан екен, одан ұлы ақынның шалқар мұрасы, немене, азайып қала ма? Мен оны бәрібір, баспаға ұсынып жатқан жоқпын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сондықтан тұра берсін, сызбаймын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жетінші кластың есігі сәл ашық тұр екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тарихшы Оспановтың даусы саңқылдап естіледі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Аз ұлттар теңдік алғысы, өздерінің ұлттық қасиеттерін сақтап қалғысы келсе, бірігулері керек. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қорқау империалистер онсыз олардың дыбысын да шығармайды...» |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өзіміздің класқа кірдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кірдім де, сілейіп тұрып қалдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Көргенімнен де менің мұны көрмегенім артық еді ғой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Класта Жанар мен Жантас екеуі ғана отыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Басқа ешкім жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Отырғанда жайдан жай отырған жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бір партада – Жанардың партасында біріне-бірі тақала түсіп, әлдеқандай бір суретті журнал оқып отыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Беріліп оқып отырғандары соншалық, бастары түйісіп кеткен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Маған бір-бір көз тастады да, екеуі өздерімен өздері бола берді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оқып отырған Жантас еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Не оқып отырсыңдар? – деп, мен қастарына келдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Назар аудармайды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Көзімді салып байқасам, олардың мұнша қадалып отырғандары чех саяхатшылары Зигмунд пен Ганзелктің Африка туралы жазған очерктері екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Барын салып, мәнерлеп, құбылтып оқиды Жантас қу. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанар оны ұйып тыңдап отыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Не істерімді білмей, сілейіп тұрдым да қалдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ішімде әлдеқандай бір отты құйын көтерілгендей болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен Жанармен бір де бір бұлай отырып көрген жоқпын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Неткен ақымақпын десеңші, сабақ болмай қалғанда, өстіп қызық бір журнал тауып әкеліп, Жанарға оқып беру бұған дейін ойыма неге келмеді екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жантастың қуын... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жүр волейбол ойнаймыз, – деп, Жантасты иығынан жұлдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сол кезде Жанар шытына қарап: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қожа, бөгет жасамашы, – дегені бар емес пе. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мәссаған керек болса. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен оның аузынан осындай сөз естимін деп ойлап па едім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Төбемнен ыстық су құйып жібергендей жидіп түстім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өз орныма бардым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Портфелімді алып, ақтара бастадым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Не іздегенімді өзім де білмеймін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жүрегім дүрс-дүрс етіп, қабына соғады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мисызбын-ау, мисызбын! Ештеңе ойлап табуды білмеймін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қашан да басқалардың ісіне қызығып, қызғанып тұрам. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің де басым жұмыс істейтін заман болар ма екен, болмас па екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Портфелімді орнына қайта қойып, сыртқа шығып бара жатырмын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанар мен Жантас әдейі қарамауға, оларға мен де назар аудармауға тырыстым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Дегенмен, есіктен шыға беріп, көз қиығымды бір тастап өттім. |