Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Таңертең мамам жайлауға қайтпақшы болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Атын әкеп, ерттеп бердім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ол менің басымнан сипап тұрып: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ал, Қожатай, ақылың бар баласың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бәрін өзің түсінуің керек. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Егер сен тағы бір шулыған шығаратын болсаң, онда маған өкпелеме. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осы көрген азабым да жетеді, өмір бойы сенің күйігіңді тартып жүре алмаймын енді мен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әкеңнен қалған үй мүлікке өзің ие бол, мен бұл үйден кетемін, – деді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұл сөзді естігенде, менің көз алдыма жағал мотоциклімен Қаратай елестеп келе қалды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ол маған мұртынан күліп, масаттана қарайды: иә, әкетемін мамаңды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сен әжең екеуің осы үйді бағып қаласыңдар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мамамды құшақтай алдым: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жоқ, маматай кетпеші, кетпеші, жаным мама. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ендігәрі тәртіпсіздік істесем, оңбай, көгермей кетейін... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Көңілім босап, көзіме жас қаймақшып келіп қалды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мамам қолын иығыма салды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сен жақсы жүрсең, мен ешқайда да кетпеймін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Күйеуге тимеші, маматай... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Адыра қалсын күйеуі... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен үшін сенің адам болғаныңнан артық ешқандай да бақыт жоқ, – деді мамам. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мамам жайлауға жүріп кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен мектепке келе жатырмын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Көңілім көтеріңкі, бойым сергек. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мамамның: «Адыра қалсын күйеуі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен үшін сенің адам болғаныңнан артық ешқандай да бақыт жоқ», – деген сөзі құлағымнан кетер емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Сенші маған, маматай. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Адам боламын, қалай да адам болам. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мынау деген жазушы болып шықпасам неғыл дейсің. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
ЖИЫРМАСЫНШЫ ТАРАУДА |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Екі нәрсені жазудың қиындығы айтылады |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жоқ, мен Жанарға айтуым керек. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мүмкін ол менің оған шын не екенімді... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Япыр-ай осы бір сөздің қорқынышы-ай... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мейлі, ауруды жасырғанмен өлім әшкере қылады дейді ғой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бүгін жасырғанмен, ертең есейген кезде бәрібір әшкере болады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сондықтан не де болса оқушыға турасын айтуға тиіспін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің оған шын... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
ғашық екенімді, мүмкін, Жанар білмес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Білсе ол Жантаспен неге солай отырады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сондықтан мен оған айтуым керек бәрін де. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Үлкейгенде кім болатындығымды, менен басқа ешкімді Жанар сүймеуі керектігін – бәр-бәрін жасырмай айтуға тиіспін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Айтайын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тап қазір сабақтан тарасымен онымен үйге бірге қайтамын да, жол-жөнекей: – Жанар, ғафу ет. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің саған айтатын сөзім бар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ол мынау... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– деп, түк қалдырмай айтып берем. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Немене, қолымнан келмей ме? Келеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен сужүрек емеспін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Айта алмасам бар ғой... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
не деп ант ішсем екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Міне, соңғы сабақ та аяқталды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанарды иықтап, сыртқа қатарласып-ақ шықтым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жүрегім лүп-лүп етіп, артыма қарасам, Жантас қу ілесіп келеді екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оның көзқарасы маған: айт, айтам деп, кіжінген соң, айтпайсың ба енді? Батыр болсаң айт! – деп, әрі келемеждеп, әрі аңдып келе жатқандай көрінді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бойым тітіреп, дірілдеп кеткендей болдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жантас қана емес, балалардың бәрі Жанар екеуімізге қарап, бұлар не сөйлер екен деп, құлақ түріп бара жатқан тәрізді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Жоқ, одан да, хат етіп, жазып берейін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Міне осым жөн, осы дұрыс» деген ойға келдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Ауызша айтқанда, мүмкін, бірдеңелерді ұмытып, айта алмай қалармын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ал хатта қатырып, тәптіштеп тұрып, бәрін де жазуға болады». |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Күн райы бүгін бұзылыңқы. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Күз болғанын білдіргісі келгендей желдетіп, қабақ түйіп тұр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Талайдан бері мөлдіреген ашық еді, сірә, жауатын түрі бар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жасарын бұрынырақ жасап болып, үзіліп түскен бірлі-жарым қуаң сарғыш жапырақтар байқалады көшеде. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен тамақтанып отырғанда, тысырлап күн жауа бастады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жынды бір құйын есік алдында зыр қағып, ана босағаға бір, мына босағаға бір соғылды, шаңдатып жіберді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Мына қан жауғыр қайтеді» деп, әжем есікті жабуға ұмтылып еді, құйын оны одан бетер ызаландырмақ болғандай лезде аяғының дәл астынан келіп шықты да, көйлегін дөңгелентіп кеуектей түріп жіберді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кешегі уәдеміз бойынша Сұлтан келіп қалар деп күтіп едім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Келмеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тап қазір оның келмегеніне мен қуанбасам, ренжігем жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Төр үйге кіріп, столыма жайғасып отырдым да, Жанарға хат жазбақшы болдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сағат қазір бір жарым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сағат екі болды... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Екі жарым болды... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Үш болды... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Столымның үсті қиқымдалып жыртылған қағазға толып кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осының бәрі Жанарға жазылған хаттар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жазамын, ұнамайды – жыртамын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тағы жазам – тағы жыртам, бір дәптерді тауысуға айналдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жай сөзбен де жазып көрдім, өлеңдетіп те жазбақшы болдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Болмайды, көңілімдегі лықсып тұрған көрікті ой қағазға түскенде өңезіп, өңі қашып кетеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жай ғана әсерсіз бірдеңе болып шығады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Жанар, мен сені керемет жақсы көрем!» |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тфу, осы да сөз бе. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жақсы көрудің кереметі, керемет емесі бола ма екен? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Жанар, мен сүйем сені!» |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қандай тұрпайы – құдды кинодағы секілді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Ж... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қозы мен Баян секілді болайық». |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жо, бұл да емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Іс-міс жоқ, түйеден түскендей етіп, бұл ненің қисыны. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әуелі бас жағын былай... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
жұқалап жазу керек емес пе. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Содан біртін-біртін дамытып... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
сонда қалай жұқалап, қалай дамытпақшымын? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Екі нәрсені жазудың қиындығына менің көзім әбден жетіп болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірі – қызға хат жазу, екіншісі – шығарма. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өлең жазғандай емес, мұның машақаты да жетерлік көрінеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мінекей, осы повесті жаза бастағаныма екі-үш айдың жүзі болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қашан аяқтаймын, немен аяқтаймын, ол жағы маған әлі мәлім емес. |