Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осы повестің бас кейіпкерінің бірі болуға Жанар, біріншіден... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
кластағы ең бір ақылды қыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Екіншіден, сұлу. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әсіресе қызыл береткасын киіп жүргенде, сондай құлпырып, жайнап кетеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Даусы қандай шіркіннің, ән салғанда тыңдасаң. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Басына үкілі тақия киіп, мың бұратылып, Қамажайға билегенін көрсең. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Барып тұрған өнерлі қыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кластағы бірінші үздік оқушы. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ал енді айтып көр оны повестің басты кейіпкерінің бірі бола алмайды деп. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанарды ойыма алсам, менің ішім гүл жайнап кеткендей болады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мейлі, біздің класс жетекшіміз Майқанова мені жамандай берсін, сотқар деп, ұрса берсін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен өзімнің көкейтесті арманымды, жанымның түпкірінде маздап жанған құпиямды Жанарға бір жөні келгенде ақтарып айтып берсем, менің кім екенімді ол таныр еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Е, бәсе, Қожа осындай екен ғой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Талант деген түбінде жарып шықпай қоймайды», – дер еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Шіркін-ай, былай болса: адам әуелі үлкен болып жаралса. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өмірдегі өзіне тиісті қызмет мамандығын атқарып болғаннан кейін барып, балаға айналса. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сонда маған Майқанова қалай қарар еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Үлкен кезінде ол әйгілі жазушы болған, оның есімі бүкіл дүние жүзіне мәлім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Олай болса, менің оған әкіреңдей бергенім жарамас, жазушыны сыйлау керек деп, тәубасына келер еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ амал қанша, өмірде бұлай болмайды, болмақ емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әуелі беделсіз, білімсіз бала болып жараласың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сенің үлкейгенде қандай адам болатыныңда ешкімнің шаруасы жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Екінің бірі саған ақыл айтып, үстемдік жүргізбекші болады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ақ, қараңды айырып, жаныңның түкпірінде не бар, не жоғына үңілмейді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қожа тәртіпсіз! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қожа оңбаған! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осылайша шу көтеріп, даңғазалап алып кете жөнеледі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Су жағасы жайдақ, құмдауыт. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тырс етіп, менен өзге бір баланың келмеуін көрдің бе. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жалғыздан-жалғыз шомылу да көңілсіз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Судың шетіндегі дымқыл құмда біреудің жалаң аяқ ізі сайрап жатыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мүмкін, осы Жанардың ізі шығар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тани қоятын адамдай еңкейіп, үңіліп тұрып қараймын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Иә, Жанардың ізі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ақырын ептеп қана аяғымды салып байқаймын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Із аздап кішілеу келеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Иә, бұл Жанардың ізі болуға тиіс. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бойымды тәтті бір сезім жайлайды да, со күйде қимылдамастан тұрып қаламын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
ТӨРТІНШІ ТАРАУДА |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жантасқа пионер лагеріне баруға жолдама беріліп, маған берілмеу жайы, менің шат-шәлекей ашулануым айтылады |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Таңертеңгі шайымды ішіп алғаннан кейін аяңдап, мектептің спорт алаңына қарай келе жаттым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қолтығымда добым бар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Біздің «Спартак» кеше қайраттықтардан жеті де бес болып ұтылған еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бүгін оларды қалайда жеңуіміз керек. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Команданың капитаны ретінде соған қатты ширығып, іштей дайындықпен келе жатырмын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мектептің қасында Жантас ұшыраса кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қолында мөр басылған бір жапырақ жазулы қағазы бар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Соны шертіп-шертіп қойып: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қара көже, мынаның не екенін білесің бе? – дейді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ол не? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Лагерьге жолдама. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Біз лагерьге баратын болдық. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ал, сен көшедегі иттерді тәртіпке салуға ауылда қалатын болдың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тілінің қыршаңқылығы үшін Жантасты мытып алғым келіп бір тұрдым да, әуелі жолдама жайын тиянақтамақшы болдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Оны саған кім берді? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Кім беруші еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Майқанова апай берді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ сен жоқсың тізімде. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Неге жоқпың?» Жантастан Майқанованың қайда екенін сұрап едім, мектепте деді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұдан былай біреуді келемеждеп сөйлеудің қандай екенін білуі үшін Жантасты мұрынға сырт еткізіп бірді шерттім де, жүгіре жөнелдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сол бойда екпіндеген қалпыммен мұғалімдер бөлмесіне алқынып кіріп бардым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Майқанова бірдеңе жазып, жалғыз отыр екен, маған басын көтеріп алып, таңырқаған кейіппен қарады: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Не болды? Не болды, Қадыров? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Лагерьге жолдама беріңізші маған. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Саған бұл жолы жолдама берілмейді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Екінші кезекте барасың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Неге? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Неге болушы еді: барлық оқушыға бірден жетіспейді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ал екіншіден, ең әуелі біз лагерьге үлгілі, тәртіпті оқушыларды жібереміз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жантас немене... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
менен артық болғаны ма? Майқанова екі бүйірінен біреу қысып қалғандай еңсесін кілт көтеріп алды: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сен немене? Мені тергегелі тұрсың ба? Майқанованың көкшіл көзі шатынай бастады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оның бір ашуланса шапылдап, жуық арада толас бермейтінін білем. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Бермесеңіз, қойыңыз, – дедім де, жалт бұрылып, есікті бар күшіммен тарс жауып, жөнеле бердім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осындай әділетсіздікке қаның қалай ғана қайнамайды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жантас, біреуді біреуге атыстырып, от тастап жүретін қу, сабақ үстінде сыбырлап-сыпсыңдағыш, өзі тақтаға шыққанда көрінгенге құлақ түргіш. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жантас үлгілі оқушы болғаны да, мен үлгісіз болғаным. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің сабақ үлгеруім одан көш ілгері екені, екпінділігім ешқандай есеп емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Соңымнан ілесе шықты Майқанова: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қадыров. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бері кел. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен бұрылып та қарамадым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қадыров! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Есіктен жүгіріп шығып кеттім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Турникке сүйеніп, жылмия қарап Жантас тұр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Зығырданым одан бетер қайнап кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Немене, жолдама алдың ба? – деп сиқырланып жолымды тосқауылдай қалыпты. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Алдым, – дедім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Кәне, көрсетші? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сарт еткізіп танаудан тағы бірді шерттім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Міне. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Түстен кейін төсегімде демалып жатып, ойға қалдым: бағана Майқановаға істегенім тұрпайылық болды-ау, деймін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әрине, Жантасқа жолдама беріп, маған бермеген онікі де әділдік емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ызамды осы келтірді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Дегенмен Майқанова мұғалім, класс жетекшісі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жә, қазір оқу кезі емес қой, каникул. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ол маған не істей алады? Үш айға дейін кім бар, кім жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мүмкін, жаңа оқу жылында біздің класс жетекшіміз басқа біреу болар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Онда мен Майқанованың шеніне де жолай қоймаспын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өмір дегенді ойлап отырсаң, қызық нерсе. |