Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Барайын десем, көлік жоқ, – дедім Сұлтанға. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Мен алып кетейін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ертең таңертең қайта жүремін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қалай алып кетесің? Басы артық көлігің бар ма? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Онда жұмысың болмасын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Таңертең дайындалып, күтіп отыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ер-тоқымың бар ғой? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Бар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ендеше бітті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Келістік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтан мені есік алдына дейін сүйреп әкелді де: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қара Көже, сені бір жерге ертіп барсам, серік болуға жарайсың ба? – деп сұрады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қайда? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жоқ, сен шойнақты жолдас етемін деп, басыма пәле тауып алармын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Хош. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен кеттім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ал таңертең дайындалып тұр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Мақұл. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
ЖЕТІНШІ ТАРАУДА |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтан екеуіміздің бір атқа екі ер ерттеп мінуіміз, Сұлтанның мені шылым тартуға баулуы, оның аяғы немен тынғаны сөз болады |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ертеңгі шайды ішіп бола бергенде, есік алдына салт атпен тасырлатып Сұлтан жетіп келді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қара Көже, бармысың? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Бармын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Дайынбысың? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Дайынмын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Алып шық ер-тоқымыңды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ер-тоқымымды көтеріп, есік алдына шықтым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жарау құла дөненнің үстінде шіреніп Сұлтаным отыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жетегінде ат түгіл сайтан жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Көлігің қайсы маған әкелген? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Мынау көлік емес пе? – дейді Сұлтан құла дөненін сауырға қағып. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сал ерді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қайда салам? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сал мына менің артыма. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Құла дөнен аман болса екеуімізді жайлау түгіл Алматыға апарады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сонда, бір атқа екі ер ерттемекпіз бе? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Оның несіне таңданасың? Тамаша болады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бір атқа екі ер ерттеп мінген қазақты мен бұған дейін көрген жоқ едім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтанның мына ақылы, шынында да ойға қонымды, қызық көрініп кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Салдым ерді оның артына. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тарттым тартпаны. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Міңгестім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осы кезде үйден әжем шыға келді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Әкем-ау, мыналары несі... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– деді әжем қолымен көзін көлегейлей таңдана қарап. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Әй, көгермей кеткір, қу Сұлтан, сен ғой осыны шығарып жүрген. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Атқа жайдақ мінгеннен де бұл тамаша болады екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Аяғың салақтамайды, әркімнің өз үзеңгісі бар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әрі құла дөнен майда жүрісті жануар болып шықты. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Соқтырғаннан соқтырып отырып, Сұлтан дүкеннің алдына келіп бір-ақ тоқтады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Аяғын аттың жалынан асыра жерге секіріп түсіп, тізгінді маған тастады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Мә, ұста мынаны. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ақшаң бар ма? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Оны қайтесің? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қанша сомың бар? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Бес сомым бар, оны қайтесің? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сол ғана ма, мейлі, әкел бері. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтанға тәуелді боп, артына мінгесіп отырған соң, бермеймін деп қалай айтайын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Төс қалтамның түймесін жайлап ағытып, амалсыздан қол сала бастадым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ей, болсаңшы, сонша неғып күйбеңдеп кеттің? Күйбеңдейтін жөнім болған соң күйбеңдеймін де... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Тоқтай тұр, таба алмай жатырмын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Мүмкін, басқа қалтаңда шығар? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жоқ, осы қалтамда болатын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мені мұнша күйбеңге салған төс қалтамдағы екі шытырлақ қағаз еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Саусағымның соқырлығынан соның қайсысы бес сомдық екенін тани алмай жатырмын ғой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ақыры тәуекел деп, біреуін суырыл алдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
О масқара! Шеті көзіме шалынғанда-ақ жүрегім су етіп, ішім удай ашып кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұл алып шыққаным бақандай он сомдық еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Өй, мынауың он сом ғой? – деп қуанды Сұлтан, – әй қу. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қара Көже-ай, қулығың қалмайды-ау осы сенің. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мейлі, он сом болса да әкел бері. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Мен мұны бес сом екен десем, он сом екен ғой, – деп, ұятымды қымтап, мен де білмегенсіп жатырмын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтан ақшаны алып дүкенге кіріп кеткенде, қалтама қайта қол салып, екінші шытырлақ қағазды суырып алдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұл бес сомдық. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әлгі мені шатастырып, ұятқа қалдырып жүрген міне осы қу ғой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ызасына өзін төрт бөліп, лақтырып жіберсем бе екен деп, кіжініп бір тұрдым да, бірақ онсыз да талай көресіні көріп, умаждалып, иі түсіп біткен бейшара болғандықтан жаным ашыды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қалтама қайта салып қойдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтан магазиннен галифе шалбарының екі қалтасы тырсиып, ұрты шодырайып шайнаңдап шықты. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Не сатып алдың? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Золдың қамы, – деді Сұлтан аузы сөйлеуге әзер келіп. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Онысы «жолдың қамы» дегені. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтан тізгіңді қолына алды да, ерге қайтадан қарғып мінді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Ал, енді кеттік» деп, мен асығыстық білдірем. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтанның артына жарбиып мінгесіп кетіп бара жатқан мына түрімді Жанар көрмесе екен деймін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ауылдан былай шыға беріп, Сұлтан маған қалтасынан пряник алып берді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Екеуіміз қытырлатып жеп келе жатырмыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Құла дөненнің тағасы тастақ жолға шық-шық соғылады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бір кезде Сұлтан артына бұрылып: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сен шылым шегесің бе? – деп сұрады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ол ерге қырындап отырған күйі аттың тізгінін тежеді де, қалтасынан бір пачка сигарет суырып алды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Аузын ашты да, маған ұсынды: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Мә, үйрен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Өзің тарта бер, – дедім мен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Осы күнге дейін шылым шегуді үйренбей неғып жүрсің? – деді Сұлтан мені кіналай сөйлеп. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Мә, тарт. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Алдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтан оттық жағып ұсынды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тұтаттым да, бұрқылдатып тарта бастадым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Аузыма түтіннің жап-жаман ыс дәмі келеді. |