Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жарайды, өткенге өкініш жоқ дегендей, істің турасына келелік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің атым Қожа. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Көріп отырсыңдар, пәлендей әйдік ат емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Шынын айтсам, бұл о баста Қожа емес, Қожаберген екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Туу куәлігінің өзінде солай деп жазылған. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ дүниеде не қилы ғажайып құбылыстар бола беретіні тәрізді, бертін келе «Қожабергеннің» құйрығы үзіліп түсіп қалыпты. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұл құбылыстың дәл қай жылы, қай айда, қай күні болғанын тап басып ешкім де айтып бере алмайды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сонымен мен өзім ес білгелі Қожамын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ауыл-аймақтың бәрі солай атайды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Біз бір класта екі Қожа бармыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сүттібайдың үлкен баласының аты да Қожа. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оқушылар екеумізді шатастырып алмас үшін өңімізге қарап, мені Қара Қожа, оны Сары Қожа деп атайды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әуел баста мен бұған да шамданып қалатын едім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ жүре-бара құлағым үйреніп, дағдыланып кеттім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Қара Қожа» дегендерге «әу» деп, жалт қарайтын болдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жантас тәрізді қужақтар осының өзін де дұрыс айтпайды, әдейі бұзып, келемеждеп, «Қара Қожа» деудің орнына «Қара Көже» дейді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен байқамай қалып «әу!» деймін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ бұл қылығы үшін, бейшараның обалы нешік, тиісті сыбағасын менен талай рет алды... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Фамилиям Қадыров. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бір кезде «Қадырұлы» деп те жазып жүрдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ жұрттың бәрі «ов» болып жатқанда менің олардан ала-бөтен жырылып шыққаным жарамас дедім де, «Қадыровқа» қайтып келдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қадыр – менің әкем. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ех, шіркін дүние-ай, десейші! «Әке» деген сөзді айтқанда, жүрегім қарс айрыла жаздайды-ау. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қандай жақын, қандай ыстық. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Балалар менің әкем өйтті, менің әкем бүйтті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің әкем ананы сатып әперетін болды деп, менің әкем мынаны сатып әперетін болды деп, мақтаныш етіп жатады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ал мен болсам, әкемнің қандай адам екенін де білмеймін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өйткені ол майданға аттанғанда мен екі жастамын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Екі жасар ақымақ не біледі, не түсінеді? Сол кеткеннен абзал әкем мол кетті, оралмады... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ех, қайран әкем. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Егер сен тірі болсаң, мүмкін мен бұдан гөрі басқадай болар ма едім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кім біледі, жер әлемді тулатып, сотқар Қожа атанып жүргенім әкесіз жетім өскендігімнен де шығар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кімге де болса бір әке әбден керек. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тіпті селкілдеген шалдардың өздері кейде «жарықтық, әкем анандай еді, әкем мынандай еді» деп, еске алып, армандап отырмай ма? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ал, күйеу керек пе әйелге? Меніңше, әбден керек. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кейде Миллат мамам әкемнің суреттерін ақтарып қарап отырады да, мұңға батып, бір түрлі егіліп кеткендей болады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кірпігі жасқа шыланады... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен сол кезде маматайымды керемет аяп кетем. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ аяғанмен не пайда, білем, сезем неге күйзелетінін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Егер оның күйеуі, яғни менің әкем тірі болса, Қаратай ұятсыз мамама өзеуреп сөз айтпақ түгіл, оның маңынан жүре алар ма еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сөйтіп, мен сендерге өзімнің аты-жөнімді айттым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ал көркем шығармада кейіпкердің кім екені аталып қана қоймай, сырт бейнесі қоса сипатталатын дәстүр бар ғой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Енді соған көшейін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тоқтаңыз, бұл үшін әуелі өзімді-өзім айнадан байыптап қарап алайын... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мынау, міне, мұрным. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әжем кейде менің атымды атамай «тәмпіш неме» дейді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оның айтқаны ып-рас екен ғой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Екі танауыма екі саусағым еркін сыйып кетерлік, қосауыз мылтықтың аузындай үңірейіп тұр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Екі шекемнің шығыңқылығы болмаса, басым қарбыз тәрізді доп-домалақ, тап-тақыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Шашымды Әубәкір шал кеше ғана ұстарамен сыпырып алып тастаған. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ох, менің шашым! Қаттылығы, қайраттылығы шошқаның қылшығынан бір кем емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осы ауылда оны алуға жарайтын бір ғана ұстара бар – ол Әубәкірдікі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оның өзі де алғаш салған бетте тұтқырланып, жүрмей қалады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Шашымды әр алған сайын Әубәкір мені бірінші рет кездестірген адамдай таң қалып бітеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Япыр-ай, мұндай да шаш біте береді екен-ау! Мынау шаш емес, тікенек қой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тікенек. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мінезіңнің шатақтығы осыдан-ақ көрініп тұр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сыпатталмаған енді нем қалды? Қаралығымды әуел баста-ақ айтқанмын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сол жақ құлағымның астына таман бір түйір қалым бар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ат теуіп жіберді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қай ат? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Анау, – деп мен жирен атты нұсқадым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қай жеріңді тепті? Сүйегің сау ма сынғаннан? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сау ғой деймін, – дедім мен аяғымды созып байқап. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Кәне, мен көрейін, – деп, Сұлтан қолындағы жүгенін жерге қоя салды да, менің аяғыма жармасты. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ойбай ақырын! – деп, шыңғырып жібердім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Әй, су жүрек неме, жанының тәттісін қарай гөр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тоқтай тұр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өлмейсің. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сынған түгіл дәнеңе де етпеген. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тек көк еті ауырып қалған қой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қазір барысымен дереу сужапырақ тартсаң, ештеңе етпейді, басылып кетеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен жылан шағып алған біреу ме деп қалсам. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұл сұмпайы жиреннің сырын білмеуші ме едің. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оған неғып ұрынып жүрсің? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қасынан өтіп бара жатыр едім, теуіп жіберді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Өй, қара бассын сені, – деп, Сұлтан мені мазақтай бастады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қара басқыр-ау, алдыңдағы таудай атты көрмей не қара басты сені. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен бұл сөзге жауап таба алмағандықтан аяғымның ауырғанымен әлек болғансып, одан бетер ойбайлап, қинала түстім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Түрегел, бір мүшең қирап қалған немедей шойырылмай, – деп, Сұлтан мені ойбайлағаныма қарамастан сүйрелеп тұрғызды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Кәне, басып көрші аяғыңды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тағы да бір атта. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Айттым ғой, қирамақ түгіл дәнеңе де болмаған. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ат тепкенге де аяқ сынушы ма еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өлмейсің. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жүр кеттік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Шойнаңдамай түзу бас. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтанның жасы менен екі-үш жас үлкен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әкесі Сүгір жылқы бағады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өзі осыдан біраз жыл бұрын оқуды тастап кеткен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Содан бері бұрынғының серілері құсап, әкесінің арқасында сәйгүліктен сәйгүлікті таңдап мініп, ылғи жортуылдайды да жүреді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кейде айлар бойына зым-зия көрінбей кетеді, сонан соң қайтадан пайда болады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Не істеп, не тындырып жүргенін бір құдайым өзі білсін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтаннан: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қайдан келдің? – деп сұрап едім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жайлаудан келдім, – деді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жайлау қандай екен? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Айтпа. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тамаша. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Шөптің биылғы шығымын көрсең, белуардан келеді. |