Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ұйғыр ауданы, шығарыңдар палуандарыңды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ұйғыр ауданы бойы сорайған, менен де өткен қапқара, қоңқақ мұрын бір баланы шығарып еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мына жақта тұрғандар жамырап кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Өй, мыналарың бала емес, жігіт қой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қаршадай балаға жігіт шығарғандарың қалай? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Өз теңін әкеліңдер! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Бұл әділдік емес! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Басы-көзі өрттей қызарып, лепіріп тұрған тойбасы бұған құлақ аспады: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Күш атасын танымайды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кәне, күресіңдер, – деп, Қоңқақ мұрын екеуімізді құшақтастыра салды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен іштен қайыра шалып жығуға машық едім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әу дегеннен-ақ сол әдісіме салуға тырысып бақтым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ Қоңқақ мұрынның ұзын сирақтары көстиіп анадайда жатыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Аяғымды шолтаң-шолтаң сермегенмен жуымайды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің пиғылымды түсіне қойған қоңқақ мұрын аяғын онан әрмен алып қашып, денесінің бар салмағымен үстіме шойырылып жатып алды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Олай-бұлай ырғап көрсем, қозғалта алар емеспін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ал оның бар сенгені қол күші болу керек. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мені көтеріп алып, қойып қалмақ болады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ қалай тастаса да, тарбиып, аяғыммен түсем. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кенет менің ойыма бір қулық әдіс сап ете қалды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ылдиға таман ыңғайланып келдім де, бір жамбасыма жата қап, қоңқақ мұрынды лақтырдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әлгі байғұстың мұны күтпегені соншалық, тартынуға мұршасы келмей қалды да, асып барып, мойны астынан кеп, гүрс ете түсті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұлт беріп, үстіне қона кеттім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Халық ду ете қалды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ой, жарайсың! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Міне жігіт! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жасың ұзақ болсын! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тойбасы бәйгіме деп, Гайдардың екі томдық жинағын қолыма ұстата берді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Екі езуім екі құлағымда, көңілім тасып, әлгіндегі орныма қарай жөнеле бердім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Балықтың ішін жарып жіберген бетте Сұлтан оның торсылдағын алып, тарс еткізіп, маңдайына бірді соғып қалады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өстіп-өстіп оның маңдайы сап-сары ала болып боялды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтан кенет: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қара Көже, қарақшы болғың келе ме? – деп сұрады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қайтіп? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Осы араның бір жерінен көрінбейтін етіп күрке жасап аламыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Балықты мол етіп кептіріп жайып тастаймыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кейде мүмкін, жолға шығып, кісі тонаймыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұрынғы қарақшылар қайтіп өмір сүрсе, біз де сөйтеміз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Біздің ыдыс-аяқ, мылтық ештеңеміз де жоқ қой? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Оның бәрін үйден әкеліп аламыз, – деді Сұлтан. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Бұл бір керемет болар еді ғой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Мен оқуды қайтемін? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Оқуыңды оқи бер. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Біз күндіз емес, түнде қарақшылық істейміз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтанның идеясы мені қызықтырып жіберді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Иә, бұл шынында да, ғажап болар еді-ау. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Шіркін, бір түнде Жанарды да ұрлап әкелер едік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ол бізге ас пісіріп, кірімізді жуып берер еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Балықтарды сойып болғаннан кейін әдемілеп тұрып шыбыққа тіздік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Содан кейін маңайдан күрке жасайтын ыңғайлы жер іздей бастадық. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ондай ыңғайлы жер судың дәл жағасынан табыла кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ит тұмсығы батпайтын жыныс көк талдың арасы. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Талдың желкілдеген ұштарын шырмай, айнала тоқып тастап едік, іші ұядай ғана әдемі қуыс пайда болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оның оймақтай аузынан бір кісі еңбектеп азар сыяды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Үңгірге Сұлтан рақаттана қарап тұрып: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қарашы, Қара Көже, тамаша емес пе. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұл арада жүз жыл тұрсаң да, төбеңнен дәл келіп түспейінше, жан адам таба ала ма? – дейді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Таба алмай қалсын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тіпті дәл келіп түскен адамның өзі бұның асты қуыс деп еш ойламайды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қатып кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өмір деп, міне осыны айт. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мылтық әкелеміз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің келіскен финкам бар, оны әкелеміз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ех, Қара Көже. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өмір бойы көрмеген рақатыңды көрсететін болдым-ау. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ, Қара Көже, біз мынаған келісейік: ендігәрі бір-бірімізге жаздағыдай опасыздық істемейік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Шын адал дос болайық. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қарақшылар бірі үшін бірі жанын қиюға тиіс. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кәне, әкел қолыңды! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтан екеуміз қол алыстық, шынашақ ілмелестірдік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтан оны сол қолының алақанымен қырынан бір қойып үзді де: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Тоқта, біткен жоқ, – деп, шөпшек ағашпен жерге дөңгелек сыза бастады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Бұл не? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Бұл қызыл ошақ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кім де кім сертті бұзатын болса, о дүниеде дозақта шыжғырылады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Дөңгелектің ортасын айқастыра Сұлтан сызықтар жүргізді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сонан соң етпетінен жата қалып, сол сызықтардың түйіскен жеріне маңдайын тигізді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұл ырымды мен де істедім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
ОН ЖЕТІНШІ ТАРАУДА |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жан сезім құбылысының әр оқушының басында кездесуі ықтимал бір сәтті кезі сипатталады |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кешегі күні бойғы әрекеттен кейін тұяқ серіппей қатып ұйықтап қалыппын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әжем жұлқылап оятты. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қожа, Қожатай. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әкем-ау, сен бүгін сабағыңа бармаушы ма едің? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Көзімді ашып алып, қабырға сағатқа қарасам, сегізге он бес-ақ минут қалған екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Атып түрегеліп, тез киіндім де, беті-қолымды шайып жіберіп, бір кесе айранды тікемнен тік тұрған күйде қотара салдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кеше титықтап келіп, сабақ қарауға мұршам болмап еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бүгінгі болатын пәндерді сумкама асығыс салып алдым да, мектепке жүгірдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қоңырау соғылып кетіпті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірінші сабақ орыс тілі болатын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Анфиса Михайловна класқа жаңа кіріп барады екен, тасырлатып жүгіріп келе жатқан мені көріп, тоқтай қалды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мұғалімдердің ішінде бұл өзі алтын адам. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Былтыр біздің мектепке педучилищені бітіріп келген. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жазда барып, институтқа сырттан оқуға түсіпті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қадыров, немене, ұйықтап қалғансың ба? Тоқта, галстугіңді түзе. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Омырауымды сипалап таппаған галстугім, сөйтсем, иығыма шығып кеткен екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұрып әкеп, орнына қойдым да, зып беріп, класқа кірдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Балалар дүр етіп түрегелді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Маған емес, әрине, артымда келе жатқан оқытушыға құрмет көрсеткендері ғой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ мен оны басқаша қабылдадым. |