Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бір секундқа кідіріп, мұрнымды көкке шүйіріп, маңғаздана қалдым да, қолымды кеудеме қойып, тәжім еттім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұным балалардың құрметіне сыпайыгершілікпен қайтарылған жауап болды да шықты. Балалар ду күліп жіберді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Анфиса Михайловнаның қас-қабағын аңдамаққа, артыма жалт бұрылып қарап едім, оның да күлімсіреген жүзін көрдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Әй, Қадыров, шығармайтының жоқ-ау» дегендей Анфиса Михайловна жымиып, басын шайқап қойды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Адам жанын ол керемет түсінеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мақтанғаным емес, кластағы орыс тілін тәуір біледі дейтін оқушының бірі менмін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өткен жылдың барлық тоқсаныңда да бұл пәннен ауызша, жазуша ылғи «бестік» бағалар алдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Анфиса Михайловнаның мені тәуір көретіндігіне, мүмкін, бұл да себеп шығар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жаңа сабақты түсіндіріп болғаннан кейін ол: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ал, балалар, Пушкиннің «Қысқы кешін» жаттап келдіңдер ме? – деді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жаттап келдік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Тәтей, мен айтайыншы! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Мен айтам! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Анфиса Михайловна, менен сұраңыз, – деген дауыстар бірін-бірі баса-көктеп, жамырап кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сендер дәл осы сәттегі Қожекеңнің халін білсеңдер етті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің кеше сабақ қарауға мұршам болды ма? Үйге ел орынға отыра келіп жеттік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Одан кейін Сұлтан ат тұсап келейік деп, жайылымға ертіп барды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Содан соң Хасеннің Мәрзиясын қай жігіт айналдырып жүргенін білеміз деп, ел жатқанға дейін бостан босқа Хасеннің үйін торуылдадық. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Кім айналдырса, сол айналдырсын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бізге оның керегі қанша? – деймін Сұлтанға. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Керегі бар, – дейді Сұлтан. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Не керегі бар? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жауап беру орнына Сұлтан ауыр күрсінеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қара Көже, саған бұны түсінуге әлі ерте, – дейді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Бопты, сен-ақ түсін». |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Қысқы кешті» жаттап келмек түгіл мен ондай тапсырма берілгенін ұмытып та кеткен екем. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Есіме мұғалім айтқанда ғана түсіп, бүйірімнің түп жағы қып ете қалды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Масқара!» Сұрай қалса, масқара болдым – ау!» |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Анфиса Михайловна тақтаға шақырып сұрай бастады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әуелі «Балабекова» деп, Жанарды атады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанар сабаққа дайындалмай келуші ме еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Буря мглою небо кроет, Вихри снежные крутя, – деп, бастады да, сыдыртып, тоқталмай айтып шықты. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жарайсың, Балабекова, отыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жарайсыңды Жанарға ішімнен мен де айтып жатырмын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Япыр-ай, енді мені шақырып қалмаса игі еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жазған басым, кеше осы өлеңді бір жапырақ қағазға көшіріп, балыққа ала кетсем ғой, ерігіп, демалып отырғанда, тептез-ақ жаттап алам». |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Тұрсынбаев, – деді мұғалім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің желкемнен қылқиып, арт жағымда отыратын Жантас орнынан түрегелді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Буря мглою... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Тақтаға шығып айт. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Бәрібір емес пе? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ох, сұмпайы Жантас. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұмпайысын қарай гөр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Партаның астына кітапты ашып қойып, бір көзі мұғалімде болса, бір көзімен соны сығалап тұрмақшы ғой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өйтіп көрген күнім құрсын да. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жантастың пасық қулығына жем бола қоятын адам Анфиса Михайловна емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Тәртіп жұрттың бәріне бірдей. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тақтаға шығып айт, – деп, ол дегенінен қайтпады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жантас мұрнын уқалап, тырп-тырп басып, тақтаға шықты. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ал енді айт. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Буря мглою... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жантас осыны айтты да, жым болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Дальше? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Мұғалім, мен жаттамай келіп едім... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Неге жаттамадың? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Диірменге барам деп... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
уақытым болмай... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Анфисая Михайловна Жантасқа біраз қарап тұрды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Да. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мүмкін, орныңа барып айтатын шығарсың? – деді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Біз ду күліп жібердік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Отыр, Тұрсынбаев. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осымен, міне, екінші рет «екілік» баға алып отырсың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Үйге берілген тапсырманы орындамай келгеніңмен қоймай, қулыққа басып, мұғалімді алдамақ боласың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұның жаман. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұдан былай мұндай қылығыңды маған көрсетпейтін бол. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Білсең, білемін деп, білмесең, білмеймін деп, шыныңды айт. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сол керек залым Жантас. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кірмегенің қара жер, сауап болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Біреуді атыстырып, зымияндық ойлағанша, сабақ, оқысаң болмас па еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бір ойым осылайша Жантасты табалай, жетісіп жатса, екінші ойым төбемнен тас құлауын күткендей үрейлі халде. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Қазір тақтаға сені шақырса қайтесің? Сен не деп сылтау айтасың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтан екеуіміз балық аулап, қарақшылық өмірдің қамын жасаумен болдық демекшімісің?» |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жақанов, – деді мұғалім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тағы бір қатерден жаным қалғандай «Уһ» деп, демімді шығардым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің байқауымша, әр мұғалімнің сабақ сұрау тәсілі әр түрлі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мәселен, Майқанова тізімнің басынан төмен қарай қуалап сұрайды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Онысы біз үшін рақат. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өзіңе дейін неше оқушы қалғанын, сенен қашан сұрауы мүмкін екенін біліп отырасың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ал, Анфиса Михайловна өйтпейді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Алфавитті қуаламай, тәртіп сақтамай сұрайды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қазір тізімнің басындағы біреуді атаса, одан соң соңғы жағынан біреуді атайды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бүгін сұраған адамнан ертең, тағы да сұрауы мүмкін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қысқасы, ол кімнен сұрағысы келсе, содан сұрайды. Оның ой-пиғылын күні ілгері аңдау мүмкін емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің ендігі бар үміт артқаным қоңырау үні болды. Шіркін-ай, сол сыңғырлап қоя берсе, жаным қалар еді-ау. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Келесі жолы «Қысқы кешті» қатырып жаттап келіп, бірінші болып айтар едім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әне, мұғалімдер бөлмесінің есігі ашылғандай болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Дәу де болса, бұл шыққан кезекші әйел. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жұдырықтай ғана сүйкімді сары жез қоңырау соның қолында. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қазір сыңғырлап қоя береді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жоқ, бұл шыққан кезекші емес көрінеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Басқа біреу болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Япыр-ай, қырық бес минут уақыт ендігі өтсе керек еді ғой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұл мұнша неғып созылып кетті? Әлде кезекші әйел тысқа шығып кетіп, біреумен сөйлесіп, тұрып қалды ма. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әне қоңырау... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жоқ, бұл арба екен өтіп бара жатқан. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жақанов та зулатып айтып шықты. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кузовы толған бала. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Галстуктері желбіреп, шулап өлеңдетіп келеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Машина жақындап келгенде таныдым – лагерьден қайтып келе жатқан өзіміздің балалар екен. |