Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Әллуі! – деп, жағымды шапалақпен бір салып, отырдым да қалдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Берекесі бір ұшқан ойынның мәні бола ма. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Лезде тағы ұтылып қалдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұл жолы топырлатып, алты-жеті бұзау айдатты. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Байыдың, байыдың! – деп, Жанар онан әрмен мәз бола түсті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Енді менің намысым келе бастады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қазір ұтамын, – дедім сенімді үнмен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ұтпасаң не боласың? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Не бол десең, со болайын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Дүние жүзіндегі барып тұрған мақтаншақтың өзі боламысың? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жарайды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Үшінші ойын шиеленісіп басталды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әу дегеннен-ақ екі пешкадан қарпысып алдық. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ біраздан кейін ойынның ара салмағы тағы өзгере бастады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бір-екі жерде мүлт жіберіп алдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанардың екі пешкасы тағы артып кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Әй, бәлем, көрермін жеңілмегеніңді, – деп, қанаттанып, оның мерейі аса түсті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің ендігі үміт артқаным оң жақ шеттегі бір пешкам еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Түпкірлетіп отырып, соны биге алып шықтым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қырғидай тиіп, жайпармын-ау енді бәлем. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ тап осы кезде майдан даласында мен ойламаған ғаламат бір оқиға болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Айлакер Жанар орта шенде елеусіз тұрған бір пешкасын маған жегізді де, басқа бір пешкасымен менің әлгі батырымды белден басып, биге өтіп кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Онымен де тынбады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әлгі биімен менің өзге үш жауынгерімді тағы жайпап салды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ура! Ұтылдың! Мақтаншақ Қожа. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен енді сені бұдан былай мақтаншақ Қожа деп атаймын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Тоқта, қалай... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
қалай боп кетті? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Міне, былай... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сен менің мына пешкамды жедің бе? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жедің. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Онан соң мен былай жеп, биге шықтым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Одан кейін міне былай... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
былай... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
былай жедім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әй, мақтаншақ Қожа. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ұтамын деп мақтанып едің. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Тоқта. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің әлі де бір биім бар ғой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Оның қолынан не келеді? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Көрерміз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сен әлі ұтқан жоқсың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жүріс кезегі менікі ме? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің бір биіме қарсы Жанардың төрт пешкасы қалды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оның да біреуі би. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ал қалғандары да енді еш бөгетсіз біртіндеп биге шығуы даусыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сосын төрт қара би менің жалғыз сары биімді аш бөрідей ортаға алып, тырп еткізбей бассалуы сөзсіз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осы қатер айдай анық танылып тұрғандықтан бірден-бір жан сауғалайтын орын – ұзақ жолға шығып кеттім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұл пиғылымды түсіне қойған Жанар: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– О, қорқақ! – деп, ызаландыра түсті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Састың ба, бәлем. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сонан соң қайда барар екенсің. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жан-жағымның бәрі қатер, қайда барушы едім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ұзын жолдан қия бассам, мерт кететінім сөзсіз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сондықтан тақтайдың ол шетінен бұ шетіне ілгері-кейін сырғанап, жүрдім де отырдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Бұның ойын емес, шық ұзын жолдан. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Өз еркім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Шыққым келсе, шығам, шыққым келмесе, шықпаймын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жоқ, шық ұзын жолдан. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Шықпаймын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ендеше сен жеңілдің. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жоқ, жеңілгем жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жеңілдің. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жеңілгем жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жеңілдің. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұдан былай мен сені мақтаншақ Қожа деп атаймын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанар екеуіміз осы арада кәдімгідей қызыл кеңірдек болып қалдық. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ол жеңілдің дейді, мен жеңілгем жоқ, кәне ойын аяқталғанша ойнаймыз деймін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ендеше ұзын жолдан шық дейді ол. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Шықпаймын деймін мен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ақыры: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ойнамаймын сенімен, – деп, Жанар ұртын бұртитып, дойбыны жинап алды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ойнамасаң қой, – дедім мен де есемді жібергім келмей. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осы кезде қақпа алдындағы қара төбет арс-арс үріп барып басылды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Шиқылдап дарбаза ашылғандай болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Әжем келді ғой деймін, – деп, Жанар сыртқа жүгіре жөнелді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен соңынан шықтым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қақпаға кіріп келе жатқан әжесі Жанарға: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ой шыбыным, жалғыз отырмысың? – дей берді де, мені көріп, – мына бала Қожа ма? – деп сұрады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кемпірдің үнінде мені жаратпағандық бар еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Иә, – деп жауап берді Жанар маған бұртия қарап. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Бұ неғып жүр мұнда? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Екеуміз дойбы ойнап отырдық. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Балам, бар үйіңе, – деді кемпір маған. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жанаржан, ит қауып алмасын, шығарып жіберші. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен итті шабаландырып, қақпаны айналып жүрмей-ақ шарбақтан секіріп жөнелгім келді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мейлі, дойбыдан салуым болмаса да тәуір физкультурашы екенімді Жанар тағы бір рет көрсін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осындай орайы кеп тұрғанда сондай өнеріммен болса да оған ұнап кеткім келді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сау болыңыздар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жүгіріп келем шарбаққа қарай. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Секірдім... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қойсаңдаршы, адамды қырсық, шалайын десе оп-оңай ғой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осы арада ойламаған жерден масқараға ұшырап, абиырым айрандай төгілді де қалды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Не болды дейсіңдер ғой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бір балағым сырғауылдың үшкіл басына ілініп қалып, созылған күйде ұзынымнан түспесім бар ма. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оңбай жығылдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ өлімнен ұят күшті деген емес пе, жалмажан тез түрегелдім де, алды-артыма қарамастан зытып отырдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанар мен әжесі қарқылдап күліп қала берді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Япыр-ай, Жанарды ренжітіп кеттім-ау. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Соншалық, неге егестім. |