Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Дүниені ешкім де жаратқан жоқ, өзі жаралды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сен немене, сонда қасында қарап тұрып па едің, дінсіз неме? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қарап тұрғаным жоқ, кітаптан білем. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ал адамды кім жаратты? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Адам маймылдан жаралған. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Тәйт, сандалған неме. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сандалмай бар онда ана ормандағы маймыл әке-шешеңе. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әжем екеуіміздің ғылыми таласымыз әрқашан осындай ала ауыздықпен бітеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ел аяғы басылды-ау деген кезде тысқа шықтым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ай қараңғы, қораға кірдім де, белгілі жерде ілулі тұрған жүгенді алдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ауыздықты сыбдырламастай етіп, қолтығыма қыстым да, үй артындағы теректердің арасымен өзенге қарай жөнелдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Шіркін-ай, жалғыз кетпей, қасымда Жанар болса қандай жақсы болар еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Маужыраған барқыт түн, иесіз дала. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жол үсті, екеуден екеу ғанамыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әрқайсымыздың көкейтесті арманымыз жөнінде, болашақ өмір жөнінде сыр шертіскен болар едік... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ауылдағы мініс аттар түнге қарай өзен бойына жіберіледі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің көздеп келе жатқаным соның бірі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұның бәрі менің басыма тыңқиып тойып алғаннан кейін келген ойлар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Аш қарынға данышпан болып жетістірмейсің. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Шомылайын деп, өзенге келе жатырмын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Күн көкжиекке төніп барып қалса да, ыстық әлі қайтпаған, иығым мен шекемнің бір жағын қарып, күйдіріп барады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Төменгі егінжай жаққа көз жіберсем, темір пештің жалынындай лапылдап, дарияша жөңкілген ұшы-қиырсыз сағым толқыны. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Егіннің арасындағы қара жолмен шаңды аспанға бұрқыратып зырлап кетіп бара жатқан, дәу де болса, әлгіндегі Қаратайдың тап өзі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бар сол тойғаныңмен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ех, шіркін, егер мамамның орнында мен болсам, оған не айтуды білер едім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сосын Қаратай маңыма жоламақ түгіл, қарамды да көрмес еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Күн ыстықта су да тартылып, азайып қалады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әншейінде көгілдірленіп, аспан түстес болып жататын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Айтпақшы, әлгінде осы арада қыздар шомылып жүр еді ғой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Іштерінде Жанар да болған шығар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанар атың қандай әдемі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сендердің бұл қызбен танысып қоюларың керек. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осы повестің бас кейіпкерінің бірі болуға Жанар, біріншіден... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
кластағы ең бір ақылды қыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Екіншіден, сұлу. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әсіресе қызыл береткасын киіп жүргенде, сондай құлпырып, жайнап кетеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Даусы қандай шіркіннің, ән салғанда тыңдасаң. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Басына үкілі тақия киіп, мың бұратылып, Қамажайға билегенін көрсең. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Барып тұрған өнерлі қыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кластағы бірінші үздік оқушы. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ал енді айтып көр оны повестің басты кейіпкерінің бірі бола алмайды деп. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанарды ойыма алсам, менің ішім гүл жайнап кеткендей болады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мейлі, біздің класс жетекшіміз Майқанова мені жамандай берсін, сотқар деп, ұрса берсін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен өзімнің көкейтесті арманымды, жанымның түпкірінде маздап жанған құпиямды Жанарға бір жөні келгенде ақтарып айтып берсем, менің кім екенімді ол таныр еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Е, бәсе, Қожа осындай екен ғой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Талант деген түбінде жарып шықпай қоймайды», – дер еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Шіркін-ай, былай болса: адам әуелі үлкен болып жаралса. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өмірдегі өзіне тиісті қызмет мамандығын атқарып болғаннан кейін барып, балаға айналса. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сонда маған Майқанова қалай қарар еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Үлкен кезінде ол әйгілі жазушы болған, оның есімі бүкіл дүние жүзіне мәлім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Олай болса, менің оған әкіреңдей бергенім жарамас, жазушыны сыйлау керек деп, тәубасына келер еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ амал қанша, өмірде бұлай болмайды, болмақ емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әуелі беделсіз, білімсіз бала болып жараласың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сенің үлкейгенде қандай адам болатыныңда ешкімнің шаруасы жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Екінің бірі саған ақыл айтып, үстемдік жүргізбекші болады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ақ, қараңды айырып, жаныңның түкпірінде не бар, не жоғына үңілмейді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қожа тәртіпсіз! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қожа оңбаған! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осылайша шу көтеріп, даңғазалап алып кете жөнеледі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Су жағасы жайдақ, құмдауыт. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тырс етіп, менен өзге бір баланың келмеуін көрдің бе. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жалғыздан-жалғыз шомылу да көңілсіз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Судың шетіндегі дымқыл құмда біреудің жалаң аяқ ізі сайрап жатыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мүмкін, осы Жанардың ізі шығар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тани қоятын адамдай еңкейіп, үңіліп тұрып қараймын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Иә, Жанардың ізі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ақырын ептеп қана аяғымды салып байқаймын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Із аздап кішілеу келеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Иә, бұл Жанардың ізі болуға тиіс. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бойымды тәтті бір сезім жайлайды да, со күйде қимылдамастан тұрып қаламын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
ТӨРТІНШІ ТАРАУДА |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жантасқа пионер лагеріне баруға жолдама беріліп, маған берілмеу жайы, менің шат-шәлекей ашулануым айтылады |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Таңертеңгі шайымды ішіп алғаннан кейін аяңдап, мектептің спорт алаңына қарай келе жаттым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қолтығымда добым бар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Біздің «Спартак» кеше қайраттықтардан жеті де бес болып ұтылған еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бүгін оларды қалайда жеңуіміз керек. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Команданың капитаны ретінде соған қатты ширығып, іштей дайындықпен келе жатырмын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мектептің қасында Жантас ұшыраса кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қолында мөр басылған бір жапырақ жазулы қағазы бар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Соны шертіп-шертіп қойып: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қара көже, мынаның не екенін білесің бе? – дейді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ол не? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Лагерьге жолдама. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Біз лагерьге баратын болдық. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ал, сен көшедегі иттерді тәртіпке салуға ауылда қалатын болдың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тілінің қыршаңқылығы үшін Жантасты мытып алғым келіп бір тұрдым да, әуелі жолдама жайын тиянақтамақшы болдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Оны саған кім берді? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Кім беруші еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Майқанова апай берді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ сен жоқсың тізімде. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Неге жоқпың?» Жантастан Майқанованың қайда екенін сұрап едім, мектепте деді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұдан былай біреуді келемеждеп сөйлеудің қандай екенін білуі үшін Жантасты мұрынға сырт еткізіп бірді шерттім де, жүгіре жөнелдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сол бойда екпіндеген қалпыммен мұғалімдер бөлмесіне алқынып кіріп бардым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Майқанова бірдеңе жазып, жалғыз отыр екен, маған басын көтеріп алып, таңырқаған кейіппен қарады: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Не болды? Не болды, Қадыров? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Лагерьге жолдама беріңізші маған. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Саған бұл жолы жолдама берілмейді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Екінші кезекте барасың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Неге? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Неге болушы еді: барлық оқушыға бірден жетіспейді. |