Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ал екіншіден, ең әуелі біз лагерьге үлгілі, тәртіпті оқушыларды жібереміз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жантас немене... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
менен артық болғаны ма? Майқанова екі бүйірінен біреу қысып қалғандай еңсесін кілт көтеріп алды: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сен немене? Мені тергегелі тұрсың ба? Майқанованың көкшіл көзі шатынай бастады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оның бір ашуланса шапылдап, жуық арада толас бермейтінін білем. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Бермесеңіз, қойыңыз, – дедім де, жалт бұрылып, есікті бар күшіммен тарс жауып, жөнеле бердім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осындай әділетсіздікке қаның қалай ғана қайнамайды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жантас, біреуді біреуге атыстырып, от тастап жүретін қу, сабақ үстінде сыбырлап-сыпсыңдағыш, өзі тақтаға шыққанда көрінгенге құлақ түргіш. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жантас үлгілі оқушы болғаны да, мен үлгісіз болғаным. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің сабақ үлгеруім одан көш ілгері екені, екпінділігім ешқандай есеп емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Соңымнан ілесе шықты Майқанова: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қадыров. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бері кел. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен бұрылып та қарамадым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қадыров! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Есіктен жүгіріп шығып кеттім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Турникке сүйеніп, жылмия қарап Жантас тұр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Зығырданым одан бетер қайнап кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Немене, жолдама алдың ба? – деп сиқырланып жолымды тосқауылдай қалыпты. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Алдым, – дедім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Кәне, көрсетші? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сарт еткізіп танаудан тағы бірді шерттім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Міне. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Түстен кейін төсегімде демалып жатып, ойға қалдым: бағана Майқановаға істегенім тұрпайылық болды-ау, деймін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әрине, Жантасқа жолдама беріп, маған бермеген онікі де әділдік емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ызамды осы келтірді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Дегенмен Майқанова мұғалім, класс жетекшісі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жә, қазір оқу кезі емес қой, каникул. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ол маған не істей алады? Үш айға дейін кім бар, кім жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мүмкін, жаңа оқу жылында біздің класс жетекшіміз басқа біреу болар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Онда мен Майқанованың шеніне де жолай қоймаспын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өмір дегенді ойлап отырсаң, қызық нерсе. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірімен бірінің қалайда тұзы жараспайтын кереғар жаралған адамдар болады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Майқанова екеуіміз соның дәл өзі секілдіміз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Біздің кикілжіңіміз күзде ол осында Мұғалім болып келген бетте-ақ басталды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Былай болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жаңа оқулықтар, дәптерлер сатып жатыр дегенді естідім де, әжемнен ақша ала салып, замғап дүкенге келдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Рас, сатып жатыр екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ адам деген лық толы. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кезектің соңы далаға шығып кетіпті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қайтсем екен деп біраз ойлап тұрдым да, тәуекел деп, ішке кезексіз кірмекші болдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өйткені соңындағыларға жетпей қалатын азабы да болушы еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сонан соң көрінгеннің оқулығына мінгесіп, жалынасың да жүресің, бұл – күн емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өзге ештеңең болмаса да, әуелі оқулықтарың сай болсын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен былай деп мақалдаған болар едім: оқулығы сай бала – көңілі жай бала. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сығылысып есіктен енді кіре берсем, бойы менің бойымдай ғана, тықылдаған бейтаныс көк көз келіншек алдымды тосқауылдап жібермейді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қайда кимелеп барасың? Кезекке тұр, – дейді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осы арада тілі құрғыр өтірікті менің еркімнен тыс айтып салды: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Мен оқулық емес, қант аламын, – дедім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өйткені магазиннің арғы азық-түлік сататын бөліміне қарай адамдар еркін өтіп жатыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Көк көз келіншек мені жіберді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен сыр бермеймін деген оймен әуелі қант сататын жаққа өтіп кеттім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ қанттың қазір маған түкке керегі жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Маған қажеті бесінші кластың оқулықтары. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Прилавканы жағалап, адамдардың арасымен ептеп, кітап сатып жатқан жаққа қарай сырғи бастадым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Енді бір ұмтылғанда жетіп те қалатын едім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кенет әлгі көк көз келіншек желкемнен бүріп ұстап: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сен адасып барасың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қант ана жақта сатылады, – деді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сіздің не шаруаңыз бар, қоя беріңіз, – деп, жұлқынып қалдым да, прилавкаға бір-ақ барып жеттім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Көк көз келіншек сатушыға дауыстап жатыр: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Анау сұр кепкалы балаға бермеңіз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ол кезексіз кіріп кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ол бұл сөзді айтып үлгергенше, Қожекең сұр кепканы қойынға сүңгітіп жіберіп, тақыр бас қара бала болып шыға келді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Балалар ананы-мынаны сұрап, азан-қазан болып жатқанда мен ләм деместен сақ еткізіп, елу сомдықты сатушының қолына ұстата салдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сөйтіп, қажетті оқулық-дәптерлерімді бір құшақ етіп алып, шыға бердім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Есік алдында көк көз келіншек иығымнан қатты ұстап (қолы мұндай қатты бола ма!): |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ой, ұятсыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қай класта оқисың? – деп, бір жұлқып қалды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен оған жөнімді айтып жатырмын! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірнеше күн өткеннен кейін оқу жылы басталды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мәссаған керек болса, әнеугі маған дүкенде жекіретін көк көз келіншек тыпың-тыпың етіп, қағаздарын қолтықтап, біздің класқа кіріп келе жатыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қожекеңнің сол мезет қандай күйге түскенін көрсеңіз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ бойымды тез жиып ала қойдым да, сыр бермеуге тырыстым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мүмкін, ол мені танымас деп ойладым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жаңа оқытушы бізді оқу жылының басталуымен құттықтады, өзін таныстырды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сәбира Майқанова. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Мен сендерге қазақ тілінен сабақ беретін және класс жетекшілерің боламын», – деді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Соңғы сөзі Қожекеңді тағы бір сілкіп алды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Ал бәлем, сақтана бер» дегендей болдым өзіме-өзім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Майқанова бір-бірлеп, тізім бойынша оқушылармен таныса бастады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кезек маған келді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қадыров. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Мен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Тамаққа да ақша төлеңдер, – деп, ескертті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әлдекім шала мүжіп тастаған мойын омыртқаны қомағайлана тістелеп жатып: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жарайды, төлейміз, – дейді Сұлтан. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қазір төле. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтан Дәулетке тағы бір сом берді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бір-бір жапырақ нанға май жағып, соғып алдық. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ал кеттік, – деді Сұлтан. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Дәулет менің алдымды тосқауылдай қалды: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Бәкінің керегі жоқ па? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Кәне, қандай бәкі, – дедім мен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Дәулет қалтасынан бәкісін алып көрсетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Темір сапты кішкентай арзанқол бәкі екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ұнатпадым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Белбеу керек емес пе? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қайсы? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Дәулет жейдесін түріп жіберіп, сатпақ-сатпақ кір қарнын алдыма тосып, беліндегі белбеуін көрсетті. |