Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Аулақ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Аулақ жаман ой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен одан да алыста, таудың ар жағында қалған Жанарды ойыма алам. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен «Жанар!» деп, дауыстағанда, сен әуелі үннің қайдан шыққанын білмей аңтарылып тұрып қалып едің... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жайлауға қалай келіп жеткенімді айтып, Жанарға хат жазсам ба екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қаратай... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
тфу, қабаттасып ойымнан осы шықпайтын болды-ау. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бәлем, ойламаймын сен жөнінде, әдейі ойламаймын, қайтер екенсің... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
ОНЫНШЫ ТАРАУДА |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жақсымен жолдас болсаң, жетерсің мұратқа, жаманмен жолдас болсаң қаларсың ұятқа |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өзінің тырнақалды прозалық туындысын шағын повесть түрінде бастап отырғанын автор бір де минутке есінен шығармайды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сондықтан да ол әр адамның басынан күнде кешетін тұрмыстың ұсақ-түйек құбылыстарына онша жүгіне бермейді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Онда автордың бұл еңбегі мүмкін шағын повесть емес, кітап магазині полкасының белін қайыстыруға жарарлық нән романға айналар еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жоқ, Аяз әліңді біл, құмырсқа жөніңді біл дегендей роман жазу қайда бізге. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ол үшін құшақ-құшақ қағаз, құрығанда бірер бөтелке сия керек. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Артыңды столға желімдеп тастап, айлар-жылдар бойына тапжылмай отыруың шарт. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ал, сосын сабаққа кім барады, үйге берілетін тапсырмаларды кім орындайды? Бұзауды кім тауып әкеледі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жо, жо, роман жазу менің жасымда тіпті де қол емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұлар сөз арасында айтылып жатқан жайлар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Енді әңгіме желісіне қайта оралайын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Біз жайлауға келгелі табаны трактордай бір ай шамасы уақыт өтті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өткенде көңілді өтті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Соның бәрі Сұлтекеңнің арқасы. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бір де бір күн көліксіз болып көргем жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Нелер жорға-жүйрік сәйгүліктерді сол тауып әкеледі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ертте мынаны дейді, ерттеймін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кеттік дейді, – ілесіп берем. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қайда барамыз деп сұрамаймын да. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Не керек, Сұлтекеңнін арқасында ат мініп, асыр салып, жетісіп жүрмін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бір күні жайлауда малшылар күніне арналып, ұланасыр той болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Той десе, қу бас домалайды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ал Сұлтан екеуіміздің басымыз піскен алмадай торсиған майлы бастар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Біз қалай шыдап қалайық. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тойдың дақпыртын естігеннен бастап-ақ делебеміз қозып, күтіп жүрдік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Көкпарға түсеміз деп, ат жаратқан боламыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Той болады деген күні таңертең мамам сиыр саууға кетіп, мен төсекте шынтақтап «Робинзон Крузоны» оқып жатыр едім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Есік алдына кеп қалған ат дүбірі, сонымен қабаттасып Сұлтанның айқайы естілді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қара Көже, бармысың? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Бармын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сұлтан аттан тарс етіп секіріп түсіп, үйге кіріп келді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ой, қара басқыр, әлі жатырмысың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сұлтан менің қолымдағы кітапқа жармасты, – Осы сенің-ақ қолыңнан кітап түспейді екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тасташы былай. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Немене, бүгін той екенін ұмыттың ба? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Тоқта, тоқта, келген жерімді белгілеп қояйын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Мына бір мылтық, ұстаған адам ба, албасты ма, осы бетке келіпсің. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жүз жиырма төртінші бет. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кәне, тұр жылдам. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Киін, тойға барамыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тойды сыпаттап жатуды және артық деп санаймын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әне, шеткі бір жылқының қарасы көрініп те қалды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жақындап келсем, Алшабай шалдың жекеменшік тор биесі екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Аяғында Алшабайдың өзіндей қасарысқан сом шойын кісен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қасында құлыны жайылып тұр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әрменірек тағы бір-екі жылқы шөпті бырт-бырт үзіп, жайылып тұр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Соның біреуіне тақап келдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Міне, берді құдай тілегімді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Колхоз председателінің жирен жорғасына дөп келгенімді көрдің бе. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Шіркін, тақымыма бір тиер ме едің» деген тәтті арман таңдайымды бұрыннан қуырып жүруші еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Енді сол арманымды жүзеге асыратын болдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жирен қасқа алдыңғы екі аяғынан шідерлеулі екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өзінің мінезі жаман деуші еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен жақындай бергенде, құлағын тігіп, осқырынып қарсы алды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Тр-р-р, жануар, тр-р-р, – деп қолымды созып, мойнын сипағым келген ишарат білдірдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ бұған алданатын жирен ат емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жолаушы болма, жоласаң берем сазайыңды дегендей құйрығын бұрып, құлағын жымқыра бастады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Тәйт әрі! Мына ақымақ қайтеді, – деп, Сатыбай жылқышыға еліктеп, зекіп тастадым.. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Так, так жануар, так, так... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бәрібір жирен ат жолатар емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Зекімек түгіл бақырсам да тілге келетін ниеті жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Құйрығын бұрып, құлағын жымқырып, қосаяқтап тебуге дайын тұр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Егескенге егесетін менде де бір сайтан бар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Қап, пышаққа ілінгір иттің ғана малы. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ызаң ба сенің. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тақымыма бір тисең, тарттырар ем-ау сазайыңды» деп, оны қалай еткенде де мінбей тынбауға бел байладым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әттең, жалына қолым бір ілінсе. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ақыры айланқастап жүріп, бір ыңғайлы кілтеңі келгенде, шап беріп, жирен аттың жалына жармаса кеттім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қорс етіп, үркіп ала жөнелді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Аяғым анда бір тиіп, мында бір тиіп, дөңгелек ұшып келем. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сонда да айырылар емеспін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мұндай да жауыз мал болады екен, тоқтамайды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ақыры бір кезде саусағым салдырап талып, жазылып кеп кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Анадай жерге ұшып түстім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жирен ат жалт беріп кеп, қосаяқтап бірді тепті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мына оң жақ саныма сақ ете түсті тұяғы. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Шоқ басқан күшіктей қаңсылап, дөңгелендім де қалдым (Құдай сақтағанда, қаға тиіпті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Егер дөп тигенде, жілігімнің күлпаршасын шығарар ма еді, қайтер еді). |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бір уақытта дәл қасымнан: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Бұл кім ей? Кім бұл? – деген дауыс естілді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Селк етіп, бебеулеуімді дереу қоя қойдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қолында жүгені бар кепкалы біреу төніп келеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тани кеттім – Сұлтан. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ол маған еңкейіп, үңіліп қарады да: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Өй, Қара Көжемісің? Не болды? Неғып дөңгелеп жатырсың? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ат теуіп жіберді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қай ат? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Анау, – деп мен жирен атты нұсқадым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қай жеріңді тепті? Сүйегің сау ма сынғаннан? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сау ғой деймін, – дедім мен аяғымды созып байқап. |