Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әжем мен Әубәкір шал тұр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Көзқарастары бір түрлі үрейлі, жұмбақ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Салаумәлейком, қария. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Саламат бол, балам. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сен немене, жападан-жалғыз есікті іліп алып отырғаның? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жайша... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сабақ оқып отырғаным ғой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Қожатай, мына атаңа тамырыңды ұстатшы, шыбыным, – дейді әжем. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Шошып қалдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Неге? Не бопты?! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Түнде ұйқысырап, сөйлеп шығып едің. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кім біледі... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мына атаң ұстап көрсін тамырыңды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өңің де бір түрлі балбырап тұрған тәрізді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен еріксізден күліп жібердім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Әй, әжем, қараңғы әжем, мені ауру ғой деп тұрмысың? Ауру түгіл дәнеңем де жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сап-саумын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әжемнің әжімді маңдайынан шөп еткізіп, бір сүйдім де, жүгіріп тысқа шығып кеттім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Шіркін, бүгінгі кеш қандай әсем еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ай жарық. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Аспанның тұп-тұнық көк жібек шатыры бар жиһазын тағынып мөлдіреп тұр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Клуб жақтан гармонь үні, балалардың шуылдап ойнаған дауыстары естіледі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бойымда керемет бір жігер оты лапылдап, солай қарай бет алдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ай нұрынан орнаған күміс көпір белдеулеп бет алдымда, ауылдың дәл іргесінде өзен жатыр жарқырап. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мөп-мөлдір мына ғажап дүние... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Ұш! Самға!» деп, Қолтығымнан қанат бітіретін, арман нысанасына қарай алып ұшатын тәрізді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Лаула! Лаула жігер оты! Самға қиял Құсы! Асығатыным да, аңсайтыным да ертеңгі болашағым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Астын-үстіне келтіріп, дауыл сапырған көк теңіздің тепкісінде жалғыз қайықшы қаңғалақ ойнайды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірін-бірі тықсырған арқырауық ақжал толқындар әлгіні бірде жаңқадай ұшырып, аспанға алып шығады да, бірде теңіздің шыңырау түбіне тастап келіп жібереді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қайықшы байғұстың қайраты сарқылған, амалы таусылған. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Төніп келген қатерге бақырая қарап тосып алғаннан басқа шарасы жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тағдырының немен тынарына көзі жетпей жегідей жеген күйзеліс минуттары... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен өзімнің соңғы күндері бастан кешкен халімді көз алдыма осылай әкелемін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Дауыл сапырып өтті, жан қалды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Енді ес жиып ойлауыма, өзіме-өзім есеп беріп, толғануыма болады! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әрине, бәріне өзім айыптымын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осының бәрі тәртіпсіздіктің, мінез-құлқымның нашарлығының кесапаты. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әйтпесе, ана Темір құсап өзімді өзім үлгілі ұстап, тек жүріп, тек тұрсам, мұндай жағдай болар ма еді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Аяулы алтын мамам арып-талып жайлаудан жұмысын тастап келер ме еді! Қасірет шегіп, қапаланар ма еді? Жоқ, жетеді! Ақымақтықты енді доғаруым керек! Түзелуім керек. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұл менің түзелемін деп, өзіме-өзім бірінші рет уәде беруім емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Талай рет уөәде бердім, шындап бердім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ қанша тыныш жүрейін деп, тырыссам да, олай болмай шығады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Не етқызуыммен, не басқа бір себеппен тәртіпсіздік істеп қойғанымды өзім де байқамай қалам. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жоқ, енді олай болмауға тиіс! |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Таңертең мамам жайлауға қайтпақшы болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Атын әкеп, ерттеп бердім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ол менің басымнан сипап тұрып: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Ал, Қожатай, ақылың бар баласың. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бәрін өзің түсінуің керек. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Егер сен тағы бір шулыған шығаратын болсаң, онда маған өкпелеме. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осы көрген азабым да жетеді, өмір бойы сенің күйігіңді тартып жүре алмаймын енді мен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әкеңнен қалған үй мүлікке өзің ие бол, мен бұл үйден кетемін, – деді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бұл сөзді естігенде, менің көз алдыма жағал мотоциклімен Қаратай елестеп келе қалды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ол маған мұртынан күліп, масаттана қарайды: иә, әкетемін мамаңды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сен әжең екеуің осы үйді бағып қаласыңдар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мамамды құшақтай алдым: |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жоқ, маматай кетпеші, кетпеші, жаным мама. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ендігәрі тәртіпсіздік істесем, оңбай, көгермей кетейін... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Көңілім босап, көзіме жас қаймақшып келіп қалды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мамам қолын иығыма салды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Сен жақсы жүрсең, мен ешқайда да кетпеймін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Күйеуге тимеші, маматай... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Адыра қалсын күйеуі... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен үшін сенің адам болғаныңнан артық ешқандай да бақыт жоқ, – деді мамам. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мамам жайлауға жүріп кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен мектепке келе жатырмын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Көңілім көтеріңкі, бойым сергек. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мамамның: «Адыра қалсын күйеуі. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен үшін сенің адам болғаныңнан артық ешқандай да бақыт жоқ», – деген сөзі құлағымнан кетер емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Сенші маған, маматай. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Адам боламын, қалай да адам болам. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мынау деген жазушы болып шықпасам неғыл дейсің. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен енді кешегі Қожа емеспін, басқа Қожамын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өзгерген Қожамын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бүгін менің жаңа өмірімнің бірінші күні». |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Нұрила кемпірдің үйінің алдында қара қаншық сүйек кеміріп жатыр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оған байқатпай, жерден жұдырықтай тасты іліп алдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тұсынан өте беріп, қаңқ еткізіп дәл бүйірден жіберіп қалмақшымын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кенет сап етіп, бір ой келді басыма: «Япыр-ау, бұл ит маған не істеді? Мен оны неге ұрамын? Сосын үйдің иесі шықпай ма жүгіріп. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қарғап, тілдемей ме мені? Тәртіпсіздік деген міне осындайдан туады екен ғой». |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қолымдағы тасты былай лақтырып тастап, өзімді-өзім іштей сөгіп, жөніме кете бардым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Келесі көшеге бұрылғанда, алдымда Жанар кетіп бара жатқанын көрдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қоңыр көйлектің етегі дөңгелене төгіліп, шағын бойына жарасып барады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Басында мен ұнататын қызыл беретка. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қолтығымнан қанат біткендей жеделдей басып, Жанарды лезде қуып жеттім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ол менің сыбысымды естіп, жалт бұрылып қарады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Саламатсың ба, Жанар? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Амансың ба. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанардың сол жақ иығына жұққан болмашы әк көзіме шалына кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Жанар, иығыңды былғап алыпсың ғой? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Кәне? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Міне. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Шертіп-шертіп жіберіп едім, әк кетіп қалды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Және сүрткілеп жатырмын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанардың жұп-жұмыр әдемі иығы алақаныма біліне түскен сайын айырылғым келмейді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Рақмет, – деді Жанар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Екеуіміз қатарласып келе жатырмыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Кеше сен қорықтың ба, оқудан шығарады екен деп? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Неге қорқам, шығарса, Сартоғайдағы нағашымдікіне барып оқитын едім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сен білесің бе, ондағы мектептің қандай екенін? |