Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Дәл осы минутта Жанардың да маған қабағының астынан сүзіле қарап қалғанын аңғардым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Көздеріміз бір сәтке түйісіп өтті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қателеспесем Жанар күлімсіреген тәрізді болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Маған күлімсіреді ме, жоқ әлде тыңдап отырған очерктің қызығына елтіді ме. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
О жағын мен талдап, пайымдай алған жоқпын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанар күлімсірегеңде, мен ашу шақырып, қабақ шытқандай бір қыр таныттым да, есіктен сыздап, тығылып шығып кеттім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
ЖИЫРМАСЫНШЫ ТАРАУДА |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Екі нәрсені жазудың қиындығы айтылады |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жоқ, мен Жанарға айтуым керек. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мүмкін ол менің оған шын не екенімді... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Япыр-ай осы бір сөздің қорқынышы-ай... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мейлі, ауруды жасырғанмен өлім әшкере қылады дейді ғой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бүгін жасырғанмен, ертең есейген кезде бәрібір әшкере болады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сондықтан не де болса оқушыға турасын айтуға тиіспін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің оған шын... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
ғашық екенімді, мүмкін, Жанар білмес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Білсе ол Жантаспен неге солай отырады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сондықтан мен оған айтуым керек бәрін де. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Үлкейгенде кім болатындығымды, менен басқа ешкімді Жанар сүймеуі керектігін – бәр-бәрін жасырмай айтуға тиіспін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Айтайын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тап қазір сабақтан тарасымен онымен үйге бірге қайтамын да, жол-жөнекей: – Жанар, ғафу ет. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің саған айтатын сөзім бар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ол мынау... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– деп, түк қалдырмай айтып берем. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Немене, қолымнан келмей ме? Келеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен сужүрек емеспін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Айта алмасам бар ғой... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
не деп ант ішсем екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Міне, соңғы сабақ та аяқталды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жанарды иықтап, сыртқа қатарласып-ақ шықтым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жүрегім лүп-лүп етіп, артыма қарасам, Жантас қу ілесіп келеді екен. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Оның көзқарасы маған: айт, айтам деп, кіжінген соң, айтпайсың ба енді? Батыр болсаң айт! – деп, әрі келемеждеп, әрі аңдып келе жатқандай көрінді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бойым тітіреп, дірілдеп кеткендей болдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жантас қана емес, балалардың бәрі Жанар екеуімізге қарап, бұлар не сөйлер екен деп, құлақ түріп бара жатқан тәрізді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Жоқ, одан да, хат етіп, жазып берейін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Міне осым жөн, осы дұрыс» деген ойға келдім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Ауызша айтқанда, мүмкін, бірдеңелерді ұмытып, айта алмай қалармын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ал хатта қатырып, тәптіштеп тұрып, бәрін де жазуға болады». |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Күн райы бүгін бұзылыңқы. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Күз болғанын білдіргісі келгендей желдетіп, қабақ түйіп тұр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Талайдан бері мөлдіреген ашық еді, сірә, жауатын түрі бар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жасарын бұрынырақ жасап болып, үзіліп түскен бірлі-жарым қуаң сарғыш жапырақтар байқалады көшеде. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен тамақтанып отырғанда, тысырлап күн жауа бастады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жынды бір құйын есік алдында зыр қағып, ана босағаға бір, мына босағаға бір соғылды, шаңдатып жіберді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Мына қан жауғыр қайтеді» деп, әжем есікті жабуға ұмтылып еді, құйын оны одан бетер ызаландырмақ болғандай лезде аяғының дәл астынан келіп шықты да, көйлегін дөңгелентіп кеуектей түріп жіберді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кешегі уәдеміз бойынша Сұлтан келіп қалар деп күтіп едім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Келмеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тап қазір оның келмегеніне мен қуанбасам, ренжігем жоқ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Төр үйге кіріп, столыма жайғасып отырдым да, Жанарға хат жазбақшы болдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сағат қазір бір жарым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сағат екі болды... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Екі жарым болды... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Үш болды... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Столымның үсті қиқымдалып жыртылған қағазға толып кетті. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Осының бәрі Жанарға жазылған хаттар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жазамын, ұнамайды – жыртамын. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тағы жазам – тағы жыртам, бір дәптерді тауысуға айналдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жай сөзбен де жазып көрдім, өлеңдетіп те жазбақшы болдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Болмайды, көңілімдегі лықсып тұрған көрікті ой қағазға түскенде өңезіп, өңі қашып кетеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жай ғана әсерсіз бірдеңе болып шығады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Жанар, мен сені керемет жақсы көрем!» |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тфу, осы да сөз бе. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жақсы көрудің кереметі, керемет емесі бола ма екен? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Жанар, мен сүйем сені!» |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қандай тұрпайы – құдды кинодағы секілді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
«Ж... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қозы мен Баян секілді болайық». |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Жо, бұл да емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Іс-міс жоқ, түйеден түскендей етіп, бұл ненің қисыны. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әуелі бас жағын былай... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
жұқалап жазу керек емес пе. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Содан біртін-біртін дамытып... |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
сонда қалай жұқалап, қалай дамытпақшымын? |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Екі нәрсені жазудың қиындығына менің көзім әбден жетіп болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірі – қызға хат жазу, екіншісі – шығарма. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өлең жазғандай емес, мұның машақаты да жетерлік көрінеді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мінекей, осы повесті жаза бастағаныма екі-үш айдың жүзі болды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Қашан аяқтаймын, немен аяқтаймын, ол жағы маған әлі мәлім емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Не де болса, бір тиянаққа тезірек келіп, бас-аяғын көмкеріп, ал халайық ендігі төрешісі өздерің болыңдар. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен қолымнан келгенін істедім. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бағасын өздерің беріңдер деп, жұртшылық талқысына ұсынғанша асықпын-ақ. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әрине, мен бұл повесті ойдан шығарып, немесе басқа біреу туралы жазып отырсам, онда тағы қанша жазарымды, оның немен тынарын да күні ілгері тұспалдап білген болар едім ғой. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Менің қазіргі мүмкіндігім ондай емес. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Өз басымнан кеткен оқиғаларды тізбектеп отырған хатшы тәріздімін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ сол іркес-тіркес оқиғаларды біріне-бірін қалай болса солай матап, жапсыра бергенмен ол көркем шығарма бола ма. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Әрине, болмайды. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Сыншылар айтатындай, оны жазушылық електен өткізіп өңдеуім, сұрыптауым, бір желінің бойына маржандай етіп тізе білуім қажет. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Творчестволық еңбектің осы нәзік жақтары менің қолымнан келіп жатыр ма, келмей жатыр ма? Көрмей оқушымды жалықтырып жіберген жоқпын ба, неғұрлым ілгерілей түскен сайын сені осы жай қатты толқытып, жүрексіндіреді. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бірақ, достарым, бейнетсіз еңбекте зейнет бола ма? Арзанның жілігі тати ма? Қиындыққа құлаш сермеу біздің салтымыз емес пе? Бастап қалған екенмін бұл еңбекті – жеті қабат терім сылынса да, аяқтап шығуға міндеттімін. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
ЖИЫРМА БІРІНШІ ТАРАУДА |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Біздің қарақшылық өміріміздің бірінші және ең соңғы күні сипатталады |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Кеше кешке дейін күннің көз жасы тыйылмады. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Біз тоғайға келе алмадық. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Бүгін таңертең тұрып қарасақ, аспан мөлдіреп тұр. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Кеттік! – деді Сұлтан. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
– Кеттік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Тор атқа баяғыша екі ер ерттеп міндік те, жөнеп бердік. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Екеуіміз де қарулымыз. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Мен Сұлтанның мүйіз сапты кездігін беліме тағып алдым. |
Менің атым Қожа
|
Бердібек Соқпақбаев |
|
Ал Сұлтанның тақымында шиті мылтық. |