Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Адалдыққа бір сыйлық, |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Ұялмай соны сұрауға |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Ретім әбден бар менің. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Түк көрмейтін соқыр боп |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Қалмасаң, байқар едің ғой: |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Жексенбіде киер киімімді, |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Жай күндері де киіп жүремін. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Махаббатқа керек киім-кешек, |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Сондықтан, бар жақсымды |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Киіп алуға тырысам |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Кездеспек болсам өзіңмен. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Би жайын қайтем сөз қылып, |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Кей-кейде күн батқаннан |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Таңға шейін саған тыңдатқан |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Ән жайын қайтем сөз қылып. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Ажарыңды әсем мақтадым, |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Ашықтан-ашық бар жерде. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Адалдығымнан ақыры |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Жау таптым талай өзіме. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Мысалға, маған Тереса |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Беррокалада былай шатты ғой: |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
“Мыржық-тыржық маймылды да, |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Болады періште санауға. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Епті болсаң, Амурдың19 да |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Басын айналдыру қиын ба, |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Жалған шаш қоссаң шашыңа, |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Басқа да айла жасасаң?” |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Күйіп кеттім, шыдамай, |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Жылады бикеш бақырып. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Жүгіріп келген немере ағасына |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Жегіздім жұдырық қатырып. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Құштармын саған, бірақ та |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Ләззат тапқым келмейді, |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Заңсыз жолмен, некесіз. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Мақсатым менің ардақты. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Ендеше, жібек тұзаққа |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Түсірсін шіркеу біздерді, |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Қаймығып, тек сен бұлқынба, |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Бауынан өзім тартайын. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Көнбесең егер, Олалья, |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Ант етем, әулиелер атымен, |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Монахтыққа кетемін, |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Тәрік қып мына түкпірді. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Осымен бақташы әнін айтып та біткен-ді, сол арада Дон Кихот одан тағы бір ән айтуын сұраған, бірақ ән тыңдағаннан гөрі ұйқы соққанды қош көрген Санчо Панса қарсы шықты. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Тақсыр, қоналқалық орын сайлайтын мезгіліңіз де боп қалды емес пе. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Бұлар күні бойы әбден сілесі қатқан жандар ғой, түнде ән салу қайда оларға! |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— деді ол қожайынына. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Сенің жағдайыңды түсініп отырмын, Санчо, — деді Дон Кихот оған. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Торсыққа қарай әрлі-берлі жортуылдың өтемі музыка емес, ұйқы екені әбден ұғынықты. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Құдай-ай, әр кәллада бір қиял деген-ау! |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— деп дауыстап қалды Санчо. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Солай екені рас, — деді Дон Кихот. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Священник пен шаштараздың айлакер идальгомыздың кітап қоймасын барынша мұқият әрі қызғылықты түрде қарап шыққаны жайында |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Анау әлі ұйықтап жатқан. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Священник жиен қыздан зиянкес кітаптар жиналған бөлменің кілтін сұрап еді, қыз өтінішін қуана-қуана орындай қойды; араларында күтуші әйел де бар, әлгі бөлмеге келіп кірген олар көзкөрім тәуір мұқабамен тысталған жүзден астам қомақты кітапқа, сондай-ақ олардан гөрі көлемі шағындау басқа да кітаптарға кез болды, сол-ақ екен, осыны көзбен шолып өткен күтуші бөлмеден жүгіріп шығып кетті де, іле қасиетті су құйылған сауыт пен су себелегішті алып қайта кірді. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Өтінем сізден, мархабатты мырза, сеньор лиценциат, бөлмені аластап жіберіңізші, — деді ол, — әйтпесе мына кітаптарда тығылып жатқан сиқыршылардың бірі болмаса бірі тұқымын тұздай құртуға оқталып жатқанымызға кектеніп, бізді жадылап тастауы да мүмкін ғой. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Күтушінің аңғалдығына күліп қана қойған лиценциат шаштаразға мынадай тәртіп ұсынды: шаштараз оған кітаптарды бір-бірлеп беріп тұратын болады, ал өзі оларды қарап шығады — өйткені, бұлардың арасында өлім жазасына кесуге болмайтындары да кездесіп қалуы ықтимал. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Жоқ, — деді ашулы жиен қыз, — бұлардың арасында кешірімге лайық бір де біреуі жоқ, бәрі де бізге жаманшылық әкелді. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Бәрін терезеден сыртқа лақтыру керек те, бір жерге үйіп, жағып жіберу керек. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Ал егер мал қораға апарып, сол жерде өртесек тіптен жақсы болар еді, сонда бізді түтіні де мазаламас еді. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Күтуші де сол пікірде екен — осынау кінәсыз кінәлы болғандардың көзі жойылғанына екеуі де жан-тәнімен ынталы екен; алайда священник тым құрығанда әуелі кітаптың атын оқып шығу керек деп тұрып алды. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Сөйтіп, оның қолына маэсе Николас ең алғаш табыс еткен дүние төрт бөлімнен тұратын Амадис Галльский болды. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Мұнда айрықша мән бар, — деді священник, — менің білуімше, бұл Испания баспасынан шыққан алғашқы рыцарьлық роман боп табылады, басқаларының бәрі осыдан бастау алып, осының негізінде өмірге келген, сондықтан, менің ойымша, құдайға қарсы күпірліктің негізін қалаушы ретінде бұны еш аяушылық білдірместен отқа жағуымыз керек. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Жоқ, сеньор, — деп шаштараз қарсылық білдірді. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Менің естуім басқашалау, жұрттың айтысынша, аталмыш тақырыпта жазылған кітаптардың ішіндегі ең тәуірі осы көрінеді, сондықтан осы бір ерекшелігін ескеріп, оған кеңшілік жасау қажет. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Мұныңыз ақылға қонады, — деп келісті священник, — мұны қаперге алайық та, оған уақытша тірлік кеше тұруға мұрсат берейік. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Ал, оның жанында кім тұр екен, енді соған келейік. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Амадис Галльскийдің заңды ұлы Эспландианның ерліктері, — деп жария етті шаштараз. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Ақиқатқа жүгініп айтар болсақ, әкесінің сіңірген еңбегін баласы малдана алмайды, — деді священник. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Мәңіз, күтуші сеньора, терезені ашыңыз да, лақтырып жіберіңіз, кейін өзіміз алау жағатын құшақ-құшақ кітаптың бастамасы осы болсын. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Күтуші бұл өтінішті зор қуанышпен орындады: қадірменді Эспландиан аулаға қарай ытқи жөнелді де, өзіне кесілген өлім жазасын сол жерде таңғаларлық шыдамдылықпен тосып жата берді. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Әрі қарай кеттік, — деді священник. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Одан кейінгісі — Амадис Греческий, — деді шаштараз, — меніңше, бұл қатарда бірөңкей Амадистің туыстары орналасқан секілді. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Ендеше, қазір біз солардың бәрін түгел аулаға лақтырамыз, — деді священник. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Королева Пинтикинестраны, эклогтарымен15 қоса бақташы бала Даринельді және авторы көңіл қалауынша қитұрқы түрде қиыстырған барлық осынау шимай-шатпақты отқа өртеуден рақат табу үшін, тек осы үшін ғана, мен, егер кезбе рыцарь бейнесінде бой көрсетер болса, туған әкемді де отқа жағудан тайынбас едім. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Мен де сондай ойдамын, — деді шаштараз. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Мен де, — деді жиен қыз. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Олай болса, оның бәрін бері әкеліңіз, аулаға шығарып тастайын, — деді күтуші. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Оған біраз кітап берілді, бірақ ол, шамасы, баспалдақты қиратып алудан қорықты ма екен, бәрін терезеден лақтыра салды. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Ау, мынау не қылған семіз нәрсе? |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— деп сұрады священник. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Дон Оливант Лаврский, — деп жауап қатты шаштараз. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Бұл кітапты жазған Гүл бағының авторы, — деді священник. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Ашығын айтсам, бұл екеуінің қайсысында шындық көбірек немесе, дәлірек айтқанда, өтірік азырақ екенін өз басым анықтап бере алмас ем. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Білетінім бір-ақ нәрсе: кітап әдепсіз әрі пәтуасыз, сондықтан — терезеден ытқыт. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Келесісі — Флорисмарт Гирканский, — деп жариялады шаштараз. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Е-е, сеньор Флорисмарт та осында жүр ме? |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— деп таңырқады священник. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Төтенше жағдайлар тұсында дүниеге келгеніне, таңғаларлық істер тындырғанына қарамастан бұның да қас-қағымда ауладан бір-ақ шығарына кепілмін. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Бұл өзі сондай қасаң да қарабайыр тілмен жазылғандықтан, оған бұдан басқа баратын жол да жоқ. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Аулаға апарыңыз оны, күтуші сеньора, сосын мынаны да ала кетіңіз. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Әлбетте, мырзам, әлбетте. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— деп дыбдырлады өзіне берілген қандай әмірді де қуана-қуана орындап жүрген күтуші. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Мынау Рыцарь Платир, — деп мәлімдеді шаштараз. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Ертеде жазылған роман, — деп ескертті священник, — бірақ оған кеңшілік жасауға болатындай дәлелді себеп таппай тұрмын. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Бос әңгімені қойып, ана жаққа аттандырыңыз. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Айтқаны бұлжытпай орындалды. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Крест рыцары аталатын тағы бір кітаптың беті ашылды. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
— Осындай жанға жағымды аты үшін автордың надандығын кешіруге де болар еді. |
Дон Кихот
|
Мигель де Сервантес Сааведра |
|
Екінші жағынан, “Крестің тасасында шайтан тұрады” деген сөз бекер айтылмаған ғой. |