KZ | RU | EN
Мәтін атауы Мәтін авторы Сөздің аудиожазбасы Сөздің орфографиясы

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

— Айналайын, мауқыңды бас

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Қайтейін деп едің

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Анаң ғой

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Қанша, «әжемнің баласымын» десең де, шыққан жері құрғыр қиын ғой, — деп Қамқа әжем шашымнан, жотамнан сипайды

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Қамқа әжемнің қолы да, сөзі де жұмсақ — жаныма жағып барады, тағы да ұялмай, қысылмай жылағым келді

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Біраз жылап алғасын бір түрлі тазарып шыққандай бойым жеңілдеді

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Жұмаш әлі ұйықтап жатыр, еш нәрсені сезер емес

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

— Жұмашжан әлі кішкентай ғой

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Еш нәрсені түсінбейді

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Өсе келе біледі ғой бәрін, — деді Қамқа әжем

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

— Аналарыңды жоқтатпаймын дегенмен

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

бір бүйіріңде жатады ғой құрғыр

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Қанша елпектегенмен туған шешедей қайдан болсын

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Қамда әжемнің осы сөздері құлағымда қалды, бірақ мен ол кезде бұл сөздердің мән-мағынасын ұққан жоқ едім, оның түсінігі есейе келе, кейінірек барып жетті маған

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

9

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Басында составымыз шағындау еді, жүре келе ұзарып барады

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Шамасы келген станция осы поездің құйрығына бір нәрсесін іліп жібереді

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Алғаш аттанғанда вагонымыз соңына таман еді, енді ұзын поездің орта тұсына келіп қалыппыз

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Арт жақта да ала-құла, ашық — жабық вагондар, екі-үш жерде қарайып цистерналар да көрінеді

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Вагон іші де тарылып барады

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Қатындар қанша бажылдағанмен үстімізге біраз адам мінді

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

«Көңіл сыйса

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

» дегендей әйтеуір сыйып жатырмыз

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Бізді қинағаны вагонның тарлығы мен поездің сыртқы жүрісі: және бір қиыны бізді үлкен станцияға кідіртпейді, қайдағы бір жалғыз үйлі разъезге әкеліп қаңтарып тастайды

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Кейінірек білдік, үлкен станцияларда поезд көп үйіріліп қалса жау самолеттері бомбалап кетуі кәдік екен

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Әрине бәрі біздің қамымыз ғой, бірақ бас аман болғанмен хәліміз онша емес, азық жағы қинап келеді

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Ал оның кесірінен екі-үш әйеліміз қалып та қойды

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Өзіміз шыдармыз-ау, Света екеумізге салмағын артқан Ираида Ивановнаның екі баласы қиын боп келеді

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Бір жақсы жері байғұстар мазасыз емес, монтиып отырады да қояды

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Әйтсе де жаутаңдаған көздерінен танимын — қарындары ашып-ақ келеді

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Шурик жүктің тасасынан оған жұдырығын түйіп еді, кішкентай қыз қағу көрмеген ерке болса керек, оған тынған жоқ

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

— Meн көрдім

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Бәрібір айтам, — деп, қолын шапаттап секіреді келіп

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Кішкентай, тәмпіш «тентек» мұрын, жүзі күлімдеп тұратын керемет сүйкімді қыз екен

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Ана балалар кейіген сайын мәз болады

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Балалардың ойыны үдеп барады

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Бес-алты жастағы сыған тәріздес бұйра шаш, бадырақ көз қара бала пальтосын сыпырып, бір жеңін қарына іліп алып, өзі шамалас сары баланы қуып жүр; жете беріп пальтомен ұрмақ болады, анау дарытпайды

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Әлгі «қуыршақ» қыз оған да мәз

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

— Ұр! Ұр! — деп екі қолын шапаттап айқай салады

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Кейбір әйелдер балаларын жоғалтып, айқайлап жүгіріп жүр

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Бірақ балалар уайым-қайғыны ұмытқан: күліп, айқайлап, жұрт сапырылысқан перронда асыр салады, буып — түйіп қойған жүктің үстіне шығып, төмен қарай секіреді, жұрттың осы дүрліге көшуінің өзі оларға қызық думан сияқты

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Томпаң-томпаң етіп, қызықтары басылар емес

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Қазақ баланы «періште» дейді, баланың аузынан жақсы сөз шықса, оны аузына «құдай салды» деп қуанады, сәбидің тілегі қабыл болатынына ешкім шек келтірмейді

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Менің өзім орта білім алсам да қазақша тәрбиелендім, құдайға сенбесем де, қазақтың көп ырымына сенемін, әсіресе бала туралы айтылғандарына күмәнім жоқ

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

7

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Біз станциядан аттанар кезде ызы — қиқы шу болғанмен поезд жүрісін түзеп шығысқа қарай бет алған соң жұрт тез тынышталды

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Вагон ішінің әлгінде ғана алқынған аптығы басылып, жұлынған түйме, жыртылған өңірге кінәлі белгісіз жандарға арналған қарғыстар айтылып, сонымен бірге буыншақ-түйіншектер де тәртіпке келтіріліп жатты

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Әйел затының аузы мен қолы қатар қимылдайтын әдеті емес пе

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Жұрт орын теуіп жайғаса бастаған соң әңгіменің беті де өзгерді

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

— Қап, қайтейін, керемет әшекейлі фарфор табағым бар еді, қалып қойды, Бүгінде ондай фарфор жоқ, кәдімгі ескі шыны еді

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

— Қайдағы жоқ фарфорды айтасың

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Менің үш жүз елу сомға алған радиоприемнигім қалып қойды ғой

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Ваня тревогамен кетті

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Жалғыз өзім қайсысына жармасарымды білмей

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

— Мен сасқалақтап жүріп сандықтың түбінде жатқан ішігімді ұмытып кетіппін

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Барлық қауіп-қатерден құтылып болдық па, білмеймін, жаңа ғана жай қайғысымен аласұрып поезға жармасқан әйелдерге мал қайғысы қайтып оралған

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Жаңағы аласапыран әп-сәтте ұмыт болып, жұрт көңілінің тез ғана байыз тапқанына қарағанда, соғысты өз көзіммен көрген жоқпын, мүмкін осының бәрі бос дүрліккен жалған үрей болып жүрмесін деген де ой келе бастады

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Света екеуміз ебін тауып қызыл вагонның ірге жағына өтіп алғанбыз

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Басында чемодан үстінде шоқиып отырып едік, поезд шайқай келе — жер кеңіп, түйіншегімізді жастанып, аяқ созып қисаятын халге жеттік

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Биыл көктемде Қасымбек екеуміз елден бері қарай аттанарда вагон іші тығыз болып еді

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Бұрын ауылдан ұзап шығып көрмеген мен мақрұмға үлкен станция басындағы сапырылысқан ала-құла тобыр бір түрлі қызық, бірақ соншалықты жат көрінген

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Осы күнге дейін мен көрмеген киімдер мен кескіндер, танымайтын адамға бадырайып қарауға қанша ұялсам да, көзімді еріксіз тарта берген

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Өзімнің үйреншікті ортамнан, орнықты, сабырлы тіршілігімнен шығып, аумалы-төкпелі, белгісіз беймаза дүниенің ішіне кіріп баратқанымды сезіп, бойымды үрей биледі

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Ендігі дүниеде сасқанда қарманатын талым, жалғыз арқа сүйерім Қасымбек қана екенін тұңғыш сонда сезгенмін

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Бірақ поезд қозғалған кезде төңірегімнен бөлініп шыға келгендей болдым

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Вагон ішіндегі гуілдеген дауысты, құжынаған жұртты, тіпті қасымда терезеден бірге қарап келе тұрған Қасымбекті де ұмытып кетіппін

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Мүмкін балапанда ұясынан суырып алғанда, бойын осындай суық сезім билейтін шығар

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Қары кетіп болмаған ерте көктемдегі сұрғылт аспанның астында көрініп жатқан алашабыр адырлы даланы қимадым ба, әлде Қамқа әжемді, момын әкемді, Дариға жеңгемді — бүкіл ағайын — туған, ауыл-аймағымды қимадым ба білмеймін

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Не де болса менің осы күнге дейінгі бар өмірім артта үзіліп қалып баратқандай

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Көшпелі елдің баласы қыстауының ғана маңы емес, жыл сайын көшіп қонатын жерінің әрбір жырасы мен қыратын, тобылғы өскен төбесі мен қараған өскен ойпатына дейін бұлжытпай таниды

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Ауыл жаңа қонысқа қонып жатқанда, жүгіріп былтырғы жазғы өмірдің ізін қуалап кетесің

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Өткен жылғы кімнің үйінің қай жерге тігілгені, жер ошақтың бітеліп қалған шұқыры, балалар асық ойнайтын ауыл сыртындағы тақыр, түнде ақсүйек алып қашатын қыраттың баурайы — бәрі сайрап тұр

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Бәрі көзіңе оттай басылады

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Көші-қон үлкендерге әбігер болғанмен, балаларға мейрам

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Жүк түсіргені, үй тіккені, жер ошақ қазып қазан астына от жаққаны — бәрі қызық

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Малды ауыл отырған қоныс тез тозады — бір айдың ішінде-ақ ауыл аумағының жусаны мен бозы қырқып алғандай тұқылданып, шаңы бұрқылдап шыға келеді

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Қойдың құмалағы мен жылқының тезегінің ащы исі, құжынаған қара шыбын

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Жоқ, жаңа қоныс балаларға ғана емес үлкендерге де мейрам

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Жаңа қонысқа қонып жатқанда мен өзімді де бір түрлі тазарып шыққандай сезінетінмін

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Мұнда жылқының кісінегені, қойдың маңырағаны, ошақтан будақтаған кешкі түтін — бәрі жаңа, бәрі таза

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Мен жаңару, тазару мейрамын сеземін

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Көші-қонның да небір қызық, күлкілі оқиғалары болып жатады

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Соның бірі әлі есімде

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Біздің ауылда Сәлімбек деген кішкентай ғана кісі бар еді, жұрт оны сыртынан«қыртпыш» деп атайтын

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Бойының ұзындығы он бір-он екі жасар баламен деңгейлес, бірақ сол түріне қарамастан, шырт етпе, ұрыншақ

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Әйелі Ақкүміс бойы күйеуінен екі есе биік те, көлденеңі екі есе кең, ірі кісі

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Сәлімбекті үй — ішінде мазасыз, қазан-ошаққа араласады деген өсек бар

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Оның есесіне Ақкүміс жер қозғалса қозғалмайтын сабырлы

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Бір жылы, Жосалы көлінің танабындағы шалғынға қонып жатыр едік, жағалай тігіліп жатқан үйлерді қызықтап жүріп Сәлімбек үйінің қасына келіп қаппын

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Ақкүміс жалғыз өзі керегелерін құрып жүр

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Сәкең оған бұрқан — талқан ашулы

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

— Көшір дедім ғой сен қатынға

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Тікпейсің үйді бұл жерге, — деп ақырды ол әйеліне

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Ақкүміс оның сөзін елең қылмастан керегені бір-біріне шанди берді

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

— Ай, сен керең боп қалдың ба? Көшір үйді бұл жерден

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Көрмейсің бе мына қияқты? Аяқты пышақтай тіледі

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Кісіні жалаңаяқ жүргізбейді

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Керегені анау жерге тасы

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Ақкүмісте үн жоқ, өз шаруасымен бола берді

Шырағың сөнбесін

Тахауи Ахтанов

Өзі шыдамсыз Сәкең әбден ызаланды
Көрсетілді: 42400 / 47388