Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Ерекше адамсың |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Мен бе? |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Мен деп не едің, әрине сен |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Жау тылында тентіреп жүрген шығыс әйелдері көп емес |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Мұндағы жұрт бізді елемейді, ал сені көрген адам ұмытпайды |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Так что примечательная личность ты |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
«Осында түрі бөлек бір әйел келді» деген сөзді екі-үш жерден естідім |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Оның үстіне: «Екі қабат», — десе, сен болмай, кім болады |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Ендеше маған неге бір жолықпадың? |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Сен де бала сияқтысың-ау, — деп езу тартты Света |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Света, содан бергі оқиғаңды айтшы, — деп жалындым |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Ондай оқиғаны өзіңде басыңнан кешіп келе жатқан жоқсың ба? Біздікі бас бағып, жан сақтаудың қамы емес пе |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Байқаймын, сенікі тек жан сақтау емес |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Айтшы Hосовецпен қайдан танысып жүрсің? |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Носовец? — деді Света таңырқап |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Ол кім Носовец деген? |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Мәссаған, соны білмейсің бе? Аты Степан Петрович |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Света еш нәрсе түсінбей маған таңырқай қарайды |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Мен де қайранмын |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Сені осы үйге келеді деген сол ғой |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
«Смуглянка» келеді деді |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Света сәл ойланып: |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Мүмкін, айтса айтқан шығар, бірақ мен ол кісіні білмеймін |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Оны білудің маған қажеті де жоқ |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Менің жағдайымда адамды неғұрлым аз білгенім жақсы, — ден тоқтады да менің бетіме бағдарлай қарады, өңінде бір мұңлы мысқыл жүгіріп өтті |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Байқаймын сен тым көп біледі екенсің |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Сенің жағдайыңда көрдім деген көп сөз, көрмедім деген бір сөз |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Түсінемін |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Тек көзім көрген нәрсе болғасын сенен жасырмай жатқаным ғой, — дедім қысылып |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Қазір жағдай солай, кей нәрсені менен ғана емес, өзіңнен де жасыр |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Менен қорықпай-ақ қой, — дедім мен ренжіңкіреп |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Қазақ деген аңқау халық |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Бірақ кейде оның аңқаулығы өзгенің қулығынан асып түсетін де кезі болады |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Ерегістірсең мен орысша түк білмейтін боп шығам |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Сосын маған тілмаш тауып көрсін бұл арадан |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Света күліп жіберіп мойнымнан құшақтады |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Ой, Надя, шынында да сен мен ойлағандай аңқау емес екенсің |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Мені састырғаның сонша, енді қай жерде, не істеп жүргеніңді сұрауға да қорқып отырмын |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Қай жерде істеп жүргенімді айтуға болады, оның құпиясы жоқ, — деп Света бетіме қарап кішкене іркілді |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Немістің комендатурасында тілмаш боп істеп жүрмін |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Рас на? — деппін сасқанымнан |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Полицайдың айтқан тілмаш әйелі осы болды ғой |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Саспай қайтейін, өз басым немістің қарасын көруге қорқып жүрсем, бұл солардың қақ ортасында |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
және қызметін атқарып |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Шошып кеттің бе? — деді Света жымиып |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Полицайдың айтқан тілмаш әйелі сен екенсің ғой |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Полицайдың? |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Иә, осында бір Усачев деген полицай бар |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Сен тығылып жатып пәленің бәрін біледі екенсің, — деді Света күліп |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Ол полицай сені көрді ме? |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Жоқ, көрген жоқ |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Ендеше оған көрінбеуге тырыс, Байқаймын, келіскен адам емес, қызметіне адал неме сияқты, — деді |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Ал, сенің жағдайыңды хозяйканың өзімен сөйлесейік, — деді Света |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Meн бір көр баламын, қолыма іліккенінен айрылғым келмейді, мына кемпірдің үйінен де кеткім жоқ |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Өзіне үйреніп те қалдым |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Енді қайда барып |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Бірақ, кеще емеспін түсінем ғой, бұл үй жасырын жұмыстың түйісетін жеріне айналып барады |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Мен оны қайда қумақпын? — деді кемпір Светаның сауалына |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Осы күнге дейін тұрып келді ғой |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Тұра берсін |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Қардың үстінде босана ма? |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Оныңызға рахмет, — деді Света |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Сіз қайырымды адам екенсіз, Евдокия Герасимовна |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Тек |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Неменесі тек? |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Жуырда осы араға неміс солдаттары келеді |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Келсе қайтейін, — десе де Евдокия Герасимовна кішкене ойланып қалды |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Содан кейін: — Олар ұзақ бола ма? — деп сұрады |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Онша ұзақ болмас |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
бір-екі күн |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Ондай болса жасыратын жер табам ғой |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Тек немістер біліп қала ма, деп қорыққаным ғой |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Алдын ала болжау қиын ғой |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Көрсетпеуге тырысармын |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Жаман айтпай жақсы жоқ |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Егер біліп қалса қайтейін |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Олар да анадан туған шығар |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Кемпірдің жеңіл асынан кейін Света кідірген жоқ, тез киініп, бізбен қоштасты да шығып кетті |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Менің одан тез айрылғым келмеп-ақ еді, бірақ қайтейін, тым болмаса соңынан еріп деревняның шетіне дейін шығарып та сала алмаймын, бар бітіргенім қос қолдап алақанын қыса беремін, жаутаңдап бетіне қараймын |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Шамасы ұзағырақ ұстап қалсам керек, Света қолын қос уысымнан қаттырақ нұқып суырып алды |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Бетіме қатқылдау көз тастап: |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
— Ал, сау бол |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Амандық болса кездесерміз, — деді де тез шығып кетті |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Несіне өкпелеймін? Иә, өкпелейтін орайым жоқ, бірақ адамның сезімі, оның ішінде әйелдің сезімі ақылға бағынған ба |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Үлкен бір реніш, өкпе ме, шер ме, қабаттасып кеудемді кернеп келеді |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Дүниенің бәріне ренжимін |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Қасымбекке де ренжимін |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Командир басымен соғыс боларын білмей мені қиян шетке, қауіпті шекараға әкеліп |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
енді мына қаңғыртып жібергені |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Өзіме де ренжимін |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Елден адам таппағандай |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Ауылда жүрген жігіт-желең аз ба еді, қатар-құрбымнан асамын деп көкірегіме желік кіріп, қиырдағы жігіттің етегіне жармасып |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Қазір енді кімге керекпін мен? Мына кемпір де аяушылық жасап азғана күн паналатқанмен |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
ертең |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
тіпті тағдырымыз тамырласып, бар пәлені бірге көріскен Светаның өзі |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
осындай кездескенде бір жібімей |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Әркім өз басымен әлек болған мына аласапыран дүниеде мен кімге керекпін |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Үзіліп түскен жалғыз жапырақ |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Қай жерде барып тынысым бітерін бір құдайдың өзі білсін |
Шырағың сөнбесін
|
Тахауи Ахтанов |
|
Жападан-жалғыз |